Wie helpt ons met de Helden Awards 2020?

Helden Awards 2018 was een groot succes! Nu willen we verder naar Helden Awards 2020.

Ivonne en Agnes hebben de organisatorische aspecten overgedragen aan een nieuw kernteam wegens te drukke werkzaamheden.

Wij (Carry, Simone en Hellen) zijn drie enthousiaste, praktische ingestelde, positieve en creatieve geesten die nu het team vormen. Drie leden is echter niet genoeg. We hebben nog minimaal twee leden nodig die samen met ons de Helden Awards 2020 willen organiseren.

Wie zoeken we?

Gewoon mensen zoals wij J. Je wilt graag helpen, je bent positief ingesteld, je bent een doener en/of je bent een denker, je doet je best, je bent eerlijk, je vindt het leuk om samen te werken (je vindt het spannend om samen te werken mag ook, dat vinden wij namelijk ook).

Om je een idee te geven wat er allemaal moet gebeuren:

  • Nieuwe Awards moeten gemaakt worden
  • Promoten op sociale media
  • Helden op website zetten
  • Acties bedenken en uitvoeren om sponsorgeld binnen te halen
  • Draaiboek voor de dag
  • Locatie
  • Licht en geluid
  • Artiesten
  • Dagvoorzitter
  • Uitnodigingen
  • Consumptiebonnen
  • Video opname
  • Fotoreportage
  • Vrijwilligers voor allerlei taken op de dag zelf
  • Floormanager op de dag zelf

Een aantal punten kunnen gemakkelijk geregeld worden, echter het moet wel geregeld worden !

Wil jij ons helpen om Helden Awards 2020 door te laten gaan? Geef je dan snel op bij Ivonne Meeuwsen (ivonne.windtraveller@gmail.com).

Op 31 maart 2019 nemen we de beslissing of Helden Awards 2020 door zal gaan. Natuurlijk hopen wij dat het gewoon doorgaat en dat we met een leuk team deze Awards kunnen gaan organiseren.

Wil je het nog eens nalezen? De Helden Awards 2018, klik dan hier. En op onze Facebook pagina kun je kijken naar de video’s van de #ikluisterwandelingen en van het gala.

Hartegroet,

Carry, Simone en Hellen

Recensie: De man die de paus aanklaagde

‘De man die de paus aanklaagde’ van Colm O’Gorman

Onderstaande is een recensie, geschreven door Gooyke van der Schoot, over het boek ‘De man die de paus aanklaagde’ van Colm O’Gorman. Het boek is verkrijgbaar via deze link: De man die de paus aanklaagde

Misbruikt door zijn priester, verraden door zijn kerk.

Colm is misbruikt op 5-jarige leeftijd, tot zijn 7e. Vanaf zijn 14e werd hij opnieuw slachtoffer van zijn plaatselijke pastoor. Hij beschrijft treffend zijn verwarring en schaamte:

“Hij is pastoor en pastoors kunnen niet zondigen, dus ik ben de zondaar. Niemand mag weten hoe slecht ik ben”.

Twee en een half jaar duurde het misbruik

“Ik moest me tot het uiterste inspannen om bij mijn verstand te blijven. Ik merkte dat ik steeds meer gespleten begon te raken, net als in mijn jonge jaren. Je had de verborgen duistere wereld van het misbruik en de ”echte” wereld.”

Depressie en zelfmoordneigingen

In de echte wereld lijkt hij een normaal, goed functionerend, gezond en gelukkig mens. Het leven heeft hem geleerd anderen niet tot last te zijn, zich onderdanig op te stellen en geen moeilijkheden te veroorzaken. Maar van binnen raakte hij alle vertrouwen kwijt in het vermogen om voor zichzelf op te komen.

Hervonden kracht

Hij komt uit het dal als blijkt dat zijn vader hem gelooft en hem niets kwalijk neemt. Hij werkte zich op tot hulpverlener voor slachtoffers van seksueel misbruik en zette de hulporganisatie op “One in Four” om overlevenden en daders van kindermisbruik bij te staan. Dit aspect, dat zijn vader het voor hem opneemt, geeft de schrijver de kracht om de strafzaak tegen pastoor Fortune aan te spannen en later de ook de kerk aan te klagen.

Er zijn meer slachtoffers

“Het bleek dat er meer bewijzen waren dat de bisschop, nog geen 10 jaar voordat ik mijn klacht bij de politie indiende, klachten had ontvangen waarin Fortune ervan werd beschuldigd dat hij jongens had aangerand. En ik voelde verraad aan de jongen die ik was, aan mijn familie, aan mijn omgeving en aan mijn geloof. Ik stond perplex van de omvang ervan … Hoe hebben ze dit kunnen laten gebeuren zonder iets te doen? Hun woord had die stilte kunnen doorbreken en troost kunnen bieden.

Wat deed de kerk?

“Wie zouden er nog meer op de hoogte zijn geweest? Misschien het Vaticaan. Iedere bisschop moet eens per 5 jaar rechtstreeks aan het Vaticaan verslag uitbrengen over de stand van zaken in zijn bisdom, zijn volgelingen en zijn geestelijken. Ofwel, ze wisten het, ofwel ze hadden het moeten weten.”

Dus hij besloot de kerk aan te klagen …

Fortune pleegde zelfmoord. Dat had Colm niet gewild. Het betekent dat hij en de anderen ‘vermoedelijke’ slachtoffers zullen blijven. Hij nam een radicaal besluit: “ik zal naar waarheid en gerechtigheid blijven streven en de rooms-katholieke Kerk en de paus zelf dwingen de verantwoording op zich te nemen voor hun aandeel in de misdaden die tegen mij en talloze anderen zijn begaan.”

Pluspunten van het boek:

  • helder verwoord en beschreven
  • actuele thematiek
  • invoelbaar

Seksueel misbruik en de patriarchale maatschappij

Onderstaande blog is ingestuurd door Superondersteuner Henk Meulendijks. Hij heeft een tijdje als therapeut op deze site gestaan en is op dit moment in Peru en reist in maart af naar Bolivia, om daar mensen te helpen en te trainen in Reiki. In deze blog beschrijft hij zijn perspectief over de samenhang tussen seksueel misbruik en het leven in een patriarchale maatschappij.

Mijn perspectief op Seksueel misbruik en de patriarchale maatschappij.

In deze wereld zijn de meeste samenlevingen nog steeds voornamelijk bestuurd door mannen. Ook organisaties zijn hoofdzakelijk patriarchaal, kijk b.v. maar eens naar de Rooms Katholieke kerk en andere religies, waar mannen de enige of de voornaamste rollen vervullen. Vanuit dit patriarchale perspectief wil ik eens kijken naar misbruik van vrouwen.

Geschiedenis

In een patriarchale maatschappij is het beeld dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen een normaal uitgangspunt. Als we in onze eigen geschiedenis terug kijken dan zien we dat in de afgelopen eeuw de rechten van vrouwen in onze samenleving beetje bij beetje uitgebreid zijn. Toen mijn moeder met mijn vader trouwde, werd zij uit overheidsdienst ontslagen. Dat was in de jaren ’50 van de vorige eeuw nog zo. Nog steeds is er geen evenwicht op alle fronten tussen de participatie van mannen en vrouwen alhoewel we al een flink stuk opgeschoten zijn.

Wereldbeeld

Een van de manieren om naar seksueel misbruik te kijken, is vanuit dit wereldbeeld en dan zie ik seksueel misbruik door mannen als een manier om hun dominante rol in de maatschappij, het gezin of welke andere samenlevingsvorm dan ook, te bekrachtigen. Dit levert een heel ander beeld op wat betreft misbruik. Vanuit mijn spiritueel perspectief zie ik dan de hele mannelijke voorouderlijke lijn verschijnen waar overdracht van overtuigingen heeft plaatsgevonden tot in de huidige generaties.

Overtuigingen

Deze overtuigingen gaan over de rol van de man in de verschillende samenlevingsvormen van onze maatschappij, hun (machts)positie, vermeende rechten, verhoudingen tussen man en vrouw, seksualiteit en dominantie. Als jong kind nemen wij deze overtuigingen over van onze ouders en verdere voorouders. Deze zijn meestal onbewust en manifesteren zich in het gedrag van mannen (en vrouwen). Vooral het feit dat deze overtuigingen meestal onbewust zijn, maakt dat verandering een uitdaging is. Veel gedrag dat voortkomt uit deze overtuigingen wordt als “normaal” gezien. Voorbeelden zijn pornografie kijken, seksueel getinte opmerkingen, mannenpraat als het over vrouwen gaat.

Extreem

Extreem mannelijke energie uit zich in oorlogen, in competitiedrang, dominantie. In oorlogen gebruikten mannen niet alleen hun wapen, maar ook hun penetratiekracht om hun overmacht te tonen en daar zijn vrouwen het slachtoffer van. Seksuele energie wordt dan niet meer gebruikt waarvoor ze bedoeld is, als energie om te creëren, maar om te vernietigen. Ook zie ik dat seksueel ongepast gedrag van generatie op generatie doorgegeven wordt, net zoals misbruik ook over meerdere generaties zichtbaar is.

Verandering

Deze overtuigingen leven ook op een collectief niveau en dat maakt dat de nodige inspanning nodig zal zijn om dit te veranderen, man voor man. Ja, het werkt heel goed om door middel van campagnes een ander beeld neer te zetten, maar de veranderingen moeten toch in iedere man voor zich plaats vinden. Dat vraagt moed. Moed om zichzelf in de ogen te kijken en het eigen gedrag eens vanuit het perspectief van de vrouw te zien. Om het innerlijke vrouwelijke, wat iedere man in zich heeft, eens aan het woord te laten. Moed om het bestaande beeld van mannelijkheid een andere inhoud te geven en daarmee het risico te lopen uitgestoten te worden uit de sociale mannen omgeving.

De echte man

Het innerlijk vrouwelijke is in de opvoeding vaak in de verdrukking geraakt, doordat het mannelijke onevenredig veel aandacht heeft gekregen, ten koste van het vrouwelijke aspect. Een echte man is in mijn ogen iemand die zijn mannelijke energie in balans heeft gebracht met zijn vrouwelijke energie en daarmee weg is uit het extreem mannelijke, waar onze maatschappij zo aan gewend is. Wanneer onze samenlevingen werkelijk de balans willen bereiken, dan zal er in de opvoeding van de volgende generatie de volle aandacht aan gegeven moeten worden. Deels zie ik dit al gebeuren door het vormen van mannencirkels, waar mannen samen werken aan het terug brengen van de balans in hun energie. Maar er is nog veel meer nodig. Ik zelf merk dat ik veel moeite heb met het extreem mannelijke en daarom geen verbinding maak met mannen in deze energie. Dat heeft met name te maken met het beschadigde vertrouwen in mannelijke energie door mijn eigen geschiedenis van seksueel misbruik (door een man).

De vrouw

Vanuit de maatschappij waar ik nu ben, Peru, zie ik de verstoorde mannelijke energie heel duidelijk. In mijn werk kom ik regelmatig vrouwen tegen die misbruikt zijn, waar in de relatie met hun familie (ouders, grootouders) en partners het ongezonde mannelijke evident is. Door met name jonge vrouwen in contact te brengen met hun innerlijke kind en hen te ondersteunen in het helen van hun verleden en de overtuigingen die daar bij horen, kunnen zij hun innerlijke kracht weer vinden en hun rechtmatige plaats in alle lagen van de maatschappij opeisen. De plaats van evenwaardigheid. Daarmee doorbreken zij ook de voorouderlijke patronen van misbruik. Dan zullen mannen moeten volgen.

Tot slot

Er zijn meerdere perspectieven om naar seksueel misbruik door mannen te kijken. Voor mij komt het neer op aangeleerd gedrag vanuit de jeugd door ouderlijke en voorouderlijke patronen, sociale acceptatie en dergelijke. Aan ouders en toekomstige ouders zou ik mee willen geven hun eigen gedrag en de onderliggende overtuigingen en trauma’s te onderzoeken en op te lossen, zodat zij dit niet door hoeven te geven aan de volgende generatie. Ik ken de overtuigingen en de trauma’s vanuit mijn eigen ervaring (zelf misbruikt) en de vervorming van mijn eigen seksualiteit als resultaat. Door middel van innerlijk kindwerk heb ik mijn trauma’s kunnen helen en mijn overtuigingen over onder andere seksualiteit in balans kunnen brengen. Dit wens ik eenieder toe en nodig mannen en vrouwen uit om hun innerlijk werk te doen.

Henk Meulendijks

Voorbij de meldcode

De Meldcode bij seksueel misbruik is een formule waarmee je voorkomt dat je inactief blijft als je seksueel misbruik vermoedt. Het helpt je om in actie te komen door simpele stappen als collegiaal overleg te ondernemen. Maar wat de meldcode niet doet is je vertellen hoe je werkt met mensen die seksueel misbruik hebben meegemaakt.

Wat kun jij doen als hulpverlener?

Als het gaat om een verleden van seksueel misbruik bij mensen in de doelgroep waar jij mee werkt, is er veel wat je als hulpverlener zelf kunt doen. Dat vraagt van jou wél dat je je verdiept in de problematiek rondom seksueel misbruik. Dat je weet hebt van de langetermijneffecten en dat je traumasensitief kunt handelen.

Help, het zit niet in mijn opleiding!

In het tijdperk van #metoo en het naar buiten brengen van seksueel misbruik in sectoren zoals in de sport, de kerken, de cultuursector komen steeds meer hulpverleners erachter dat seksueel misbruik en de langetermijngevolgen hiervan een lacune zijn in hun opleiding. Hoe ga je daar eigenlijk mee om in de therapeutische setting?

Extra opleiding is gewenst

Het is niet vanzelfsprekend dat je als psycholoog, therapeut of hulpverlener kennis hebt van seksueel misbruik. Extra opleiding is gewenst. Gelukkig bestaat die mogelijkheid bij hulpverlening na seksueel misbruik. Je kunt een 8-daagse verdiepingstraining volgen waarin je de basiskennis over de langetermijneffecten van seksueel misbruik aangereikt krijgt.

Kom kennismaken

Een achtdaagse opleiding is een behoorlijke tijdsinvestering en het is in ieders belang dat het aanbod aansluit bij jouw verwachtingen als cursist. Daarom organiseer ik elke maand een introductiemiddag. Zo kun je kennismaken met mij als trainer, met de materie en met de manier van werken binnen de cursus.

Elke maand op de 11de

Elke maand behalve juni 2019 kun je je inschrijven voor de introductiemiddag. De bijeenkomst kost € 50,00 (ex. btw) die je terugkrijgt als je je voor de verdiepingstraining inschrijft. Schrijf je in via onderstaande link en vergeet niet om aan te geven in welke maand je naar de bijeenkomst komt.

Ik schrijf me in!

Recensie: Van verkracht naar veerkracht

Het boek ‘Van verkracht naar veerkracht. Overleven na seksueel misbruik’ van Ann van Ingelghem is een mengsel van eigen ervaring, casuïstiek, theorie en kennis. Het doel van het boek is om vanuit het ervaringsdeskundig perspectief van de auteur het licht te laten schijnen op heling en herstel.

Theoretisch

Het boek geeft voor mijn smaak wat te veel theorie, met name in de tweede helft, waar het meer gaat om theoretische verhandelingen over diverse therapiesoorten. Dit draagt niet bij aan een beter begrip van seksueel misbruik en maakt het boek niet bepaald leesbaarder. Bepaalde stukken psycho-educatie over seksueel misbruik zijn daarentegen wel verhelderend, zoals uitleg over de amygdala en hoe dissosiatie werkt.

Het boek maakt duidelijk dat goede hulp vinden niet vanzelfsprekend is

De zoektocht van Ann om hulp te vinden die bij haar past staat in het boek helder beschreven. Dat het hierbij gaat om het vinden van meerdere soorten therapie, passend bij wie zij is als persoon én bij de fase van verwerking waar zij in zit. Haar pad loopt, zoals dat van velen, langs meerdere soorten therapie. Psycho-educatie, traumatherapie, NLP, lichaamsgerichte therapie: Ann spreekt terecht van een labyrinth van therapiën, waarin helaas ook in België de bewegwijzering nogal eens ontbreekt.

Seksueel misbruik in de titel

Juist bij seksueel misbruik ben ik fel gekant tegen verdoezelend taalgebruik. Te vaak wordt seksueel misbruik ontkend en de gevolgen daarvan zijn bijna net zo desastreus als het trauma zelf. Wat ik dus fijn vind is dat in haar ondertitel staat ‘Overleven na seksueel misbruik’.

Benoemt hertraumatisering in de hulpverlening

In feite is het taboe, maar in de hulpverlening worden slachtoffers van seksueel misbruik maar al te vaak gehertraumatiseerd. Soms eenvoudigweg doordat de achtergrond van seksueel misbruik niet aan het licht komt, soms doordat er ‘eenvoudige oplossingen’ voorgesteld worden (focus op het hier en nu) en soms doordat de therapeut niet breed genoeg insteekt en slechts een deelaspect behandeld, zonder adequate doorverwijzing.

Belgisch

Het boek is geschreven door een Belgische en is toegespitst op wat er in België zoal gedacht en gedaan wordt op het gebied van seksueel misbruik. Dat zal voor de Belgische lezer ongetwijfeld herkenbaarheid geven, zoals het voor mij wat vervreemdend werkt.

Pluspunten van het boek

  • positief en hoopgevend over seksueel misbruik
  • heldere uitleg over dissociatie, triggers en de rol van de amygdala
  • herkenbare persoonlijke ervaringen
  • breed kijkend naar wat kan helpen bij het helen van seksueel misbruik
  • benoemt hertraumatisering door de hulpverlening

Minpunten van het boek

  • te theoretisch
  • Belgisch (voor mij een minpunt al zal dit voor Belgen andersom gelden)

Voor wie is dit boek?

Voor therapeuten biedt het boek ervaringsverhalen met bijbehorende duiding, waardoor het zeker zal bijdragen tot een beter begrip van de complexiteit van de langetermijneffecten van seksueel misbruik. Voor lotgenoten is het boek bij vlagen wat te theoretisch, maar de kennis over seksueel misbruik zelf snijdt hout.

Bestel het boek hier

Wat betekent geheeld zijn?

Het is januari en ik zit in een rustige periode. Dat lijkt fijn, maar voor mij is er niets moeilijker dan dat. Ik heb mijn incestverleden verwerkt en dan begint mijn leven. Dat denk ik. Toch is het niet vanzelfsprekend. Leven moet je leren. Het uitgeven van mijn boek betekent een einde en een nieuw begin.

Ik leef!

In juni 2018 geef ik mijn boek ‘De impact van incest op alle levensgebieden’ uit. Het is een prachtig moment waar ik naartoe heb gewerkt en geleefd. Het is een soort kroon op mijn verwerkingsproces. Een strijd die vele jaren heeft geduurd. De maanden daarna geniet ik van mijn succes en van alle mooie reacties en berichten dat mensen echt wat aan mijn boek hebben. Ik voel me verbonden met de mensen om mij heen. Het maakt me gelukkig om zoveel warmte te kunnen geven en ontvangen.

Ik ben uitgeput

In oktober voel ik dat ik erg moe ben. Logisch, er is veel gebeurd in de afgelopen maanden. Ik doe een stapje terug, doe wat rustiger aan. Dan komt het snel weer goed, denk ik. Het lijkt echter of de vermoeidheid groter wordt. In november volgt er een dipje, ik voel me zwaar en negatief. Mijn therapeute, geeft aan dat ik december en januari wel nodig zal hebben om bij te komen. No way, denk ik. Half december verstuik ik mijn voet tijdens het post bezorgen. Dan kan ik echt niets meer en moet ik volledig rusten. Het is een flinke verstuiking, die me wekenlang dwingt om rust te nemen.

Ik heb geen houvast meer

Ik besef dat ik nog steeds overlevingsmechanismen met me meedraag. Hoezeer ik mijn
incestverleden ook heb verwerkt, ik heb nog veel te leren. Zo heb ik altijd een houvast aan doelen en projecten gehad, ook tijdens mijn verwerkingsproces. Mijn boek is zo’n project, dat houdt me op de been, daar ga ik voor. Het boek is er nu, het vindt haar weg in de wereld. Nu heb ik geen project, geen concrete plannen. Ik ben ook te moe om plannen te bedenken. Daarmee is mijn houvast weg. Geen doel, geen beweging, geen afleiding. Dat is confronterend en maakt me heel onzeker.

Geheeld zijn, is heel bijzonder

Steeds als ik terugkijk, ben ik me ervan bewust dat geheeld zijn heel bijzonder is en dat ik van ver ben gekomen. Wat ik nu voel, is zo mooi. Ik voel warmte en liefde en kan geven en ontvangen. De verbinding met andere mensen, is het belangrijkste en mooiste dat mijn proces me heeft opgeleverd. Tegelijkertijd is het voelen soms ook moeilijk. Het is altijd nog relatief nieuw, en het is voor mij intens.

Geheeld en toch nog therapie

Het lijkt misschien vreemd, dat ik geheeld ben en toch nog naar mijn therapeute ga. In mijn lichaam zitten nog steeds blokkades, oude pijn, oude emoties vast. Daarvoor ga ik naar therapie, het lichaamswerk helpt me bij het loslaten van die blokkades. Nu vind ik het om andere redenen ook fijn dat ik met therapie door ben gegaan. Met mijn therapeute kan ik bespreken hoe het gaat. Zij houdt me een spiegel voor.

Leren leven

Geheeld zijn betekent nu dus voor mij: leren leven. Veel elementen van mijn
overlevingsmechanismen draag ik nog met me mee. Grote delen zijn tijdens mijn verwerkingsproces wel weggevallen, maar sommige mechanismen zijn behoorlijk hardnekkig. De komende tijd ga ik uitrusten en leren leven. En genieten van al het moois dat in mijn leven is.

 

Wat is Developmental Transformations – Rineke van Setten

Wat is Developmental Transformations?

Developmental Transformations (DvT) is ontwikkeld door David Read Johnson in Amerika, inmiddels heeft DvT ook vaste voet op Nederlandse bodem. DvT kan zowel individueel als in een groep gegeven worden. Dit artikel is geschreven als introductie in de methode voor de start van het Traject: Krachtig verder na seksueel misbruik.

Het speelvlak: Een introductie in de methode Developmental Transformations

Welkom in het speelvlak. Het speelvlak dat we met elkaar creëren. We starten vanuit een lege ruimte, er zijn alleen enkele kussens die we gebruiken. We verbeelden verder met ons lijf en komen in beweging. Wat roept het aan gevoelens, beelden, verlangens, gedachten en ervaringen op? Mogen we daarmee spelen? Om je te zien en serieus te nemen. Om je te laten zien wat er nog meer mogelijk is en andere perspectieven mee te geven. Dat we kunnen leren lachen om onze imperfecties en onmogelijkheden. We zijn allemaal gebroken, maar durven we elkaar te ontmoeten en met onze gebrokenheid te spelen?

Spelen en delen

Ik nodig je uit om in te brengen wat het spel met je doet, wat er bij jou zoal opkomt, zodat de ander zich weer tot jou kan verhouden. In het spel zijn we gelijkwaardig, we hebben een gedeelde participatie. Ik kan dingen inbrengen in het spel en jij kan dingen inbrengen in het spel. De ontmoeting, de match and mismatch staan centraal. Kunnen we dat verdragen en het contact weer aangaan. Het is leren bewegen in de instabiliteit van het leven.

Rollen, patronen en wensen verkennen

We komen rollen, patronen en wensen tegen. Maar dan in het speelvlak waar de mogelijkheden onbegrensd zijn. We kunnen doen alsof. Dat biedt veiligheid. We kunnen zo spelen met dingen die je in de werkelijkheid misschien niet onder ogen durft te zien, waar je vandaan wilt gaan of die te spannend zijn, maar in de distantie van het spel onderzocht kunnen worden. Het is het vergroten van je ‘window of tolerance’ van wat jij kunt verdragen aan spanning. Van statisch naar dynamisch.

In het spel mag alles er zijn

Dus als jij bevriest, kijken we hoe je weer in beweging kan komen. Als je het spannend vindt en je wilt verstoppen, bouw je met kussens jouw plek. Als er verdriet is, komen we misschien bij een meer van tranen en kunnen we stilstaan bij wat ieder ziet van zijn eigen verdriet in de weerspiegeling van het water. Misschien zijn er schrammen en wonden te verzorgen. Misschien is er een afgrond, de angst of de wens om erin te vallen en dat het leven stil zal staan. In spel kunnen we ermee spelen. Met de pijn, het verdriet, de machteloosheid of boosheid.

Draken en ridders, helden en prinsessen

Het is spel en daarmee is de afspraak dat we doen alsof en we elkaar geen echte pijn doen. Maar wel kunnen we geraakt worden. Er kunnen monsters en dappere ridders zijn. Er kunnen daders, slachtoffers, beschermers en helden zijn. Rollen kunnen omgedraaid en getransformeerd worden. We leren verborgen plekken van onszelf kennen en gaan naar fantasiewerelden. Het kan fictief- en ook zo echt voelen.

Je weg zoeken door Traumaland

Ook al wordt je in het spel opgegeten, zak je door de grond of ben je gevallen, je kunt altijd weer opstaan en verder gaan. Ben je verdwaald en heb je geen idee waar het over gaat, voel je je erbuiten vallen? Er is altijd een weg terug en als je de weg zelf niet kan vinden dan zal ik je helpen zoeken.

Het spel is geen toneelstuk

We hoeven niet een scene af te maken, maar kunnen het spel continue veranderen. We zijn samen en mogen ook andere kanten opgaan. Mogen we verschillend zijn en durven we onze kleur te bekennen? Durven we de controle los te laten? Durven we steeds vrijer en met meer mogelijkheden ons in het spel te bewegen? Te zien wat we inbrengen, hoe dat veranderen kan? Voor onszelf te zorgen en uitgedaagd te worden? Te uiten en los te laten?

Mijn rol als therapeut

Ik ben je mede- en tegenspeler. We doen het met elkaar. Tot in het speelvlak.

Rineke van Setten

Dramatherapeut, Developmental Transformations practitioner, Pessotherapeut

 

Seks!

Positieve seksualiteit

Vorig weekend 17 november 2018 vond in Arnhem het symposium ‘Positieve seksualiteit na seksueel misbruik’ plaats. Het werd een inspirerende middag voor alle therapeuten die erbij waren. Ons laatste symposium.

Seksualiteit na seksueel misbruik

Maar al te vaak hebben slachtoffers van seksueel misbruik geleerd om seks te hebben voor ‘oneigenlijke’ motieven. Wat zijn goede redenen om seks te hebben? Volgens de eerste spreker, Rik van Lunsen, zijn er maar twee goede redenen. Plezier of verbinding. En voortplanting? Dat maar heel zelden een reden om seks te hebben.

Seks voor andere redenen?

Iemand die seksueel misbruik heeft meegemaakt, heeft andere dingen aan seks gekoppeld. Seks hangt samen met vernedering, je best doen, de ander tevreden houden, om er maar vanaf te zijn, geld of andere beloning: van alles wat niets met die twee gezonde doelen te maken heeft.

Dan: wat is gezonde, positieve seks?

Wat is seks, wat valt daar allemaal onder? In elk geval is seks niet beperkt tot het ‘penis in vagina’ gebeuren. Er zijn allerlei manieren om seks te beleven, alleen of met elkaar. In principe is gezonde seks volgens Rik van Lunsen een heel spectrum aan handelingen die gericht zijn op lust en/of verbinding, die een ander niet beschadigt.

Positieve ervaringen opdoen

Hoe kun je komen tot gezonde seks, tot seks met de juiste insteek? Seks voor plezier en verbinding? Eén van de manieren is om positieve ervaringen te gaan opdoen. Soms is het alleen veilig als je dat solo doet, maar als je in een liefdevolle relatie bent, kun je met elkaar op onderzoek uit. Samen nieuwe, onbelaste ervaringen opdoen, praten over wat jouw grenzen én wensen zijn.

Seks een leven lang leren

Seks doe je samen en daarmee is een probleem op seksueel gebied ook per definitie een probleem van samen. De laatste jaren is de nadruk, volgens Rik van Lunsen, veel komen te liggen op de negatieve seksuele beleving, op de uitwassen, op de grenzen. Grenzen zijn belangrijk, leren om nee te zeggen tegen wat je niet wilt, maar kunnen we het ook hebben over wensen?  Wanneer en waartegen zeg je met je hele wezen ja?

Het boek ‘Seks!’

In het boek van Rik van Lunsen staan een heleboel wetenswaardigheden over Seks! Ik heb het nog niet uit, maar nu al denk ik: ja, dit boek kan ik van harte aanbevelen, speciaal voor therapeuten die werken met slachtoffers van seksueel misbruik, als achtergrondinformatie over Seks.

 

SEKS! EEN LEVEN LANG LEREN

Van Rik van Lunsen en Ellen Laan is te koop via deze link: Seks!

Herstellen van de natuurlijke seksualiteit

Na een korte pauze was het woord aan Mini Soer, lichaamsgericht therapeut. Na al het ‘hersenwerk’ van de ochtend bracht zij ons middels een oefening terug in ons lichaamsbewustzijn. Haar uitleg over hoe normale seksualiteit zich ontwikkelt bij kinderen is heel verhelderend.

Ook voor ouders van belang

Wat is normaal voor een opgroeiend kind? Ik weet van veel slachtoffers dat zij, door hun eigen verstoorde ontwikkeling, vragen hebben over wat de normale, gezonde seksuele ontwikkeling is van een kind. Hoe moet het wél? Een gezond kind zal zijn of haar lichaam steeds meer gaan ontdekken. Van het eerste moment is het belangrijk dat het kind daarin gespiegeld wordt door een volwassene die bij voorkeur zijn of haar hele lijf bewoont.

Twee manieren waarop het mis gaat

Het gaat mis in de natuurlijke seksuele ontwikkelingsstappen van een kind als de ouder of verzorgende zijn of haar eigen seksualiteit inbrengt (seksueel misbruik), of als de natuurlijke stappen die het kind neemt overmatige stress opleveren bij een ouder (angstreactie). In beide gevallen wordt seks een beladen thema. Voor ouders die seksueel misbruik hebben meegemaakt, is het dus ook voor hun kinderen van belang dat zij deze ervaringen gaan helen.

Plezierige seks met hoofd, hart én geslacht

Plezierige seks is seks waar je met je hoofd, hart én geslacht ja op zegt. Je hoofd is veelal de bewaker van grenzen en afspraken. Het hart is gericht op verbinding, bij elkaar horen, liefde uitdrukken. Het geslacht is gericht op lustbeleving én samensmelting. Als seks op alle drie die niveaus klopt, dan is seks een uitermate plezierige ervaring.

 

Held van het jaar 2018, categorie ‘Partner van … ‘

Winnaar Tonnie van Deursen

In de categorie ‘Partner van … ‘ gaat de Award naar Tonnie van Deursen. Hij is de partner van Angélique van Deursen. Hij werd genomineerd voor de award door zin vrouw die dit over hem zegt:

‘Altijd staat hij achter me, maakt een vuist met mij. Hij neemt me praktische dingen uit handen als ik het moeilijk heb. Hij luistert dag en nacht. Staat mee op na een nachtmerrie. Helpt me de weg naar het hier en nu te vinden als ik dat even kwijt ben. Laat zijn werk onmiddellijk vallen als ik hem nodig heb. Heeft nog nooit het vertrouwen in mij verloren. Ik kan overal met hem over praten, zelfs over zelfdoding toen ik het nog heel moeilijk had. Hij heeft een grenzeloos respect voor mij en mijn lijf. Hij laat me de waarde van het leven zien en leerde me daarvan te genieten.”

Tonnie is een man van weinig woorden op het podium. Daarom hieronder nogmaals het interview met Tonnie, dat eerder in de Helden Galerij te lezen was.

Tonnie, van harte gefeliciteerd met deze welverdiende Award

Interview met Tonnie van Deursen

Kun je kort vertellen hoe seksueel misbruik je relatie met jouw partner heeft beïnvloed?

Op vele manieren, ik heb echt haar vertrouwen moeten winnen in kleine stapjes. Haar dingen moeten leren. Zo poetste ze de vloer met een schuursponsje op de knieën en waste ze zichzelf met een schuursponsje en jif. Ook hebben we geen seksuele relatie in de zin zoals dat normaal is. We zijn wel intiem op onze eigen manier en daar kan ik mee leven. Er zijn ook tijden geweest dat ik erg bang ben geweest haar kwijt te raken. Ik lette altijd op, ook in de nachten.

Wat is volgens jou de belangrijkste aandachtspunten bij helen van seksueel misbruik?

Dat ze er over mag praten, dat mocht ze nooit van het GGZ. Wij hebben samen uren bij elkaar gezeten en ik heb haar laten praten, anders zou het haar kapot hebben gemaakt. Wat ook belangrijk is: kijk naar wat mensen kunnen. Het GGZ vertelde en legde de nadruk op wat ze niet kon, nooit op wat ze wel kon.

Welke tips zou je andere partners willen meegeven?

Heb geduld! Een afwijzing is niet persoonlijk bedoeld. Laat initiatief bij je partner en vooral: praat met elkaar. Ben er voor je partner, denk nooit ‘alweer daarover’ en zeg nooit: ‘laat het eens achter je.’

Wat zou je willen verbeteren rondom seksueel misbruik?

De hulpverlening, daar hebben we zoveel ellende mee gehad. Niet alleen voor Angélique maar ook voor mezelf. Zo kwam ik eens thuis en vond een afscheidsbrief. Ik was erg overstuur en een vriendin belde de huisarts. Terwijl de politie Angélique zocht zei de huisarts dat ik me niet zo moest aanstellen. En dat terwijl hij de situatie wist en ook wist hoe wanhopig Angélique was, door steeds maar falende hulpverlening. Soms belden we de crisisdienst, maar verder dan ‘ga maar een boek lezen’ kwamen die niet, ze kwamen niet eens. Dan bleef ik maar thuis van mijn werk. Het heeft me bijna mijn baan gekost.

Heldin van het jaar 2018, categorie Goed bezig

Winnares Angélique van Deursen

De winnares van de Hel(d)en van seksueel misbruik Awards 2018 in de categorie ‘Goed bezig’ is Angélique van Deursen. Zij is de auteur van het boek ‘Duivelskind’ dat in 2013 uitkwam. Zij werkt nu als ervaringsdeskundige en geeft met enige regelmaat lezingen.

Op ‘Angelssite‘ vertelt zij over overleven en helen na seksueel misbruik en mishandeling in haar jeugd. Rakende verhalen, waarin zij haar kwetsbaarheid durft te tonen en waarin iedereen die haar heeft gevolgd mee heeft geleefd met hoe ingewikkeld het proces van helen soms kan zijn.

Helen is hard werken

De openheid waarmee zij haar verhaal doet raakt. Zij heeft deze Award dubbel en dwars verdiend. Niet vanwege het feit dat ze seksueel misbruikt is maar, zoals ze zelf zegt, omdat ze goed bezig is met helen. En dat is hard werken!

Gefeliciteerd Angélique, met deze welverdiende Award.