Therapeut in het zonnetje: Margaret Steeman

In de serie ‘Therapeut in het zonnetje’ stellen we steeds een aantal vragen aan een therapeut van deze website. Vandaag staat Margaret Steeman in het zonnetje:

Margaret, wat heeft je gemotiveerd om therapeut te worden?

Ik ben begonnen met studie geneeskunde. Na het eerste jaar kwam ik erachter dat ik het een zware en technische studie vond. Biochemie en natuurkunde waren erg ingewikkeld voor mij. Anatomie vond ik wèl leuk: dat was zichtbaar en tastbaar. Ik ben gestopt met de studie en 1 jaar gaan werken. Toen kwam de opleiding fysiotherapie op mijn pad. Dit sprak mij veel meer aan. Naast het zoeken naar wat er met deze persoon aan de hand is, ga je samen op pad om de ander van zijn klachten af te helpen.

Mensen van hun klachten afhelpen dus?

Ja, dat vond ik veel mooier. Na een aantal jaren in de particuliere praktijk te hebben gewerkt, merkte ik echter dat ik de ander niet aan het helpen was: ik was bezig om de symptomen op te lossen. Ik ging mij steeds meer interesseren in de klacht achter de klacht. Er was iets anders nodig.

Wat maakt dat je juist haptotherapie bent gaan doen?

Ik kwam een oud studiegenoot tegen, hij had Ted Troost ontmoet en liet mij iets voelen over haptonomie. Hij ging heel dicht naast mij staan, achter mij staan en recht voor mijn neus. Hij vroeg aan mij: “Wat heb je het liefst: welke plek en afstand tussen ons voelt voor jou goed?” Hij liet mij zoeken wat mijn lijf mij te vertellen heeft. Ik was gelijk verkocht. Je weer verbinden, voelen wat je lijf te vertellen heeft: daar zit voor mij het antwoord. Hoe gaat de ander met zijn lichaam en dus met zichzelf om?

Hoe kan haptotherapie bijdragen aan het helen van seksueel misbruik?

Cliënten met een geschiedenis van seksueel misbruik hebben vaak al veel therapie gehad. Ik wil door middel van aanraken de ander uitnodigen om weer te gaan voelen naar het lichaam, dat zij als slachtoffer van seksueel misbruik op slot hebben gezet. Door het misbruik is de cliënt het lichaam als ‘huis van geborgenheid’ kwijt. Vanuit het lichamelijk contact komt er een beleving op gang die moed geeft en dat is nodig. Voor mensen met seksueel misbruik-ervaringen is dit belangeloze contact vaak een hele nieuwe ervaring. In haptotherapie leert de cliënt een nieuwe inprenting te maken: ‘In het nu is het veilig.’ 

Hoe werkt dat dan?

Samen met de cliënt ga ik op avontuur: een ontdekkingstocht op zoek naar wat aanraking met je doet. Ik vraag eerst: ‘Waar zou je aangeraakt willen worden? Mag ik een hand op je arm of op je schouder leggen?’ Wat kan wel, wat kan (nog) niet en dan stilstaan als er herinneringen, gevoelens naar boven komen. Verder is het belangrijk om ook het gedrag wat door het misbruik is ontwikkeld aan te pakken, door nieuwe dingen aan te leren.

  • Daadwerkelijk “Nee” gaan zeggen”.
  • Perfectionisme laten varen
  • Handelen vanuit wat het lijf aan kan
  • Stoppen als zij ergens geen plezier meer in hebben
  • Zichzelf op de eerste plaats zetten.
  • Samen doen, in plaats van “Ik doe het wel alleen”
  • enz enz

Welke interventie zet je vaak in en met welk resultaat?

Bepalen van een grens en dit zoeken in je lijf: signalen van het lichaam leren herkennen en erkennen. Ik zeg vaak: laat je lichaam praten, wat zegt het jou? Ik begin nooit gelijk met aanraken. Eerst met materialen of met oefeningen, bijvoorbeeld een oefening in afstand en nabijheid. Dat geeft vaak al inzicht en informatie voor de cliënt over zichzelf.

Wat denk jij dat belangrijk is voor mensen om over jou te weten, voordat ze contact met je opnemen?

Ik ben in 1982 begonnen met het basisjaar haptonomie. Daarna heb ik de vervolgopleiding tot haptotherapeut gedaan. Ik heb inmiddels veel ervaring. Ik heb zelf geen seksueel misbruik meegemaakt, maar al wel veel cliënten met seksueel misbruik mogen begeleiden.

Naast GZ-Haptotherapeut heb ik me geschoold in systeemtherapie. Ik heb de opleidingen gevolgd bij Interakt. Dit heet tegenwoordig het: Centrum voor meergenerationele psychotraumatologie. Ik betrek altijd het systeem, het gezin van herkomst in het proces.

Men zegt dat ik veel geduld heb 🙂 en dat klopt ook wel. Ik heb het geduld om te wachten op de ander. Ik neem de tijd om te zoeken, om de ander te laten zoeken, om te wachten op diegene die tijd nodig heeft om zich veilig te voelen.

Margaret Steeman

De meerwaarde van danstherapie en kunst

EX-press: een project dat Danstherapie en kunst met elkaar verbindt

EX-press is een initiatief van Michelle Kurzenacker, choreografe en danstherapeute. Met haar bedrijf MovedBy… verbindt ze therapeutische processen en kunst met elkaar.

Foto van project EX-press 2017 contact: Michelle Kurzenaker, www.movedby.net

Seksueel misbruik en huiselijk geweld

Ex-press gaat om twee vrouwen met vroegkinderlijk trauma door seksueel misbruik en huiselijk geweld. Door onder andere Lichaamsgerichte therapie en Danstherapie hebben ze hun verleden verwerkt en een plaats kunnen geven. In de uitvoering “Soulskin” wordt het transitieproces van slachtoffer naar overlever naar onafhankelijke krachtige vrouw gepresenteerd.

Ervaringsdeskundige en hulpverlener

Ik ben Mariël Groenen. Ik doe mee aan dit project. Niet alleen als ervaringsdeskundige is dit een bijzondere ervaring, ook als hulpverlener ben ik geïnteresseerd in verschillende werkvormen om cliënten te begeleiden. Vanuit mijn positie als hulpverlener beschrijf ik in dit blog mijn ervaringen en de waarde van de Vaktherapie Dans voor het verwerken van seksueel misbruik.

Het lichaam spreekt

Danstherapie laat het lichaam spreken. Woorden zijn niet nodig, zijn storend zelfs. Ik ben verbaal sterk, kan goed analyseren en rationaliseren. Het is een vorm van controle en is tot nu toe mijn sterkste overlevingsmechanisme geweest. Zonder woorden voel ik me onzeker. Dit project zal een uitdaging blijken.

Het lichaam spreekt haar eigen waarheid

Tijdens de repetities doen we oefeningen die ons uitdagen om de beweging van ons lichaam te volgen. Hier helpen woorden niet. Ik beweeg voorzichtig, klein. Mijn lichaam spreekt haar eigen waarheid: het voelt zich nog beperkt, durft nauwelijks ruimte in te nemen. Na ruim vier maanden durf ik ineens meer ruimte in te nemen en ik dans door de dansstudio met grote bewegingen; een doorbraak.

Dialoog met het lichaam

We krijgen ook oefeningen waarbij we beweging op elkaar afstemmen, een dialoog aangaan via ons lichaam. Dit vind ik heel spannend, zeker in het begin. Ik durf niet goed en weet ook niet goed wat te doen. Hoe “praat” ik met mijn lichaam?

Grenzen voelen en aangeven

Als we elkaar later ook fysiek aanraken, worden grenzen belangrijker. Waar ligt mijn grens? Wil ik wel aangeraakt worden? Hoe voelt het om aangeraakt te worden? Deze grenzen voelen, heeft steeds aandacht. We leren onze huid, de buitenste laag van ons lichaam voelen. Dat is onze fysieke grens. De oefeningen helpen me om beter mijn grenzen te voelen en aan te geven.

Verbinding met jezelf en met de wereld om je heen

Er is veel aandacht voor de afwisseling van naar binnen en naar buiten gericht zijn. In het begin ben ik het liefst naar binnen gericht. Het is mijn manier om me af te schermen van alles en iedereen om me heen. Als ik me naar buiten richt, verlies ik direct contact met mezelf. Gaande het proces leer ik om bij mezelf te blijven en tegelijkertijd in verbinding te zijn met anderen. Daarin voel en zie ik een grote ontwikkeling bij mezelf.

Fysieke benadering na seksueel misbruik is essentieel

In mijn beleving is een fysieke benadering een essentieel onderdeel in het helingsproces na seksueel misbruik. Ik heb me in eerste instantie lange tijd gefocust op mentale, emotionele en spirituele heling. Dit was echter niet voldoende.

Het wetende lichaam

Het lichaam slaat herinneringen en pijn op. Dit kan door een lichaamsgerichte benadering naar buiten komen. Lichaamsgerichte therapie is voor het in het lichaam opgeslagen trauma een belangrijke oplossing.

Positieve ervaringen met Vaktherapie Dans

Ik heb door dit project positieve ervaringen met de Vaktherapie Dans en de bijdrage die het kan leveren aan heling na seksueel misbruik. EX-press is een heel specifiek project waarin het therapeutische aspect van Danstherapie deels aan de orde is geweest. Voor mij heeft het geholpen bij de volgende klachten:

  • Het gevoel hebben dat ik niet in mijn lichaam aanwezig ben.
  • Mezelf klein maken, klein houden.
  • Moeite met grenzen stellen en aangeven aan anderen.
  • Mezelf verliezen in contact met anderen.
  • Moeite met andere mensen vertrouwen en met veilig voelen bij anderen.

 

 

Krachtige overlevers vragen krachtige behandelaren

Krachtige overlevers vragen krachtige behandelaren

Er is veel over seksueel misbruik te vinden, maar weinig over herstel of helen. Elke ervaring is anders, ieder mens is anders en ieder slachtoffer heeft zo ook zijn/haar eigen unieke, krachtige manier om met de opgedrongen ervaring om te gaan. Herstellen van seksueel misbruik is een complex proces met veel verschillende lagen. Het is belangrijk om daarbij een beeld te hebben van wat herstel of helen is.

Onderzoeksvraag: ‘Wat is herstel of helen van seksueel misbruik?’

Toen ik mijn onderzoek: ‘Intiem. Een kwalitatief inventariserend onderzoek naar de inzet van dramatherapie bij vrouwen die seksueel misbruikt zijn.’ deed in 2014, was een van de vragen: ‘Wat is herstel of helen van seksueel misbruik?’. Hierop kwamen verschillende antwoorden en de nuances zijn zo belangrijk. In dit artikel zal ik enkele overeenkomsten noemen, een citaat van een ervaringsdeskundige, aangevuld met de ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgedaan. Daarbij spreek ik liever over herstel als helen, in het kader van dat het een gebroken heelheid is.

Een bevroren hart en lichaam

In Bohlmeijer en Hulsbergen (2009) spreekt Bommerez over de ‘flow’, een totale betrokkenheid in het leven. Helen betekent onder andere dat je van een bevroren hart en een verloren vertrouwen in de goedheid van het leven, door het verlies van onschuld en de pijn in de ogen te zien, uiteindelijk komt tot het uiten en scheppend te handelen vanuit je individualiteit.

De antwoorden uit het onderzoek

In het onderzoek is de vraag gesteld aan 9 respondenten, hierbij heb ik vier overeenkomsten in hun antwoord op ‘Wat is helen of herstel van seksueel misbruik?’ gevonden:

  1. Dat iemand geen herbelevingen meer heeft, waarbij je de realiteit kwijt raakt.
  2. Het een leven is niet vanuit overlevingsstrategieën, maar dat de ervaring op een bepaalde wijze in je leven geïntegreerd is.
  3. De acceptatie dat het deel van je is en je ontdekt steeds weer hoe het je beïnvloed heeft.
  4. Triggers en littekens blijven er, helen is het hiermee om leren gaan.

Zelf zou ik aan deze nog toe willen voegen:

“Dat wat er ook gebeurt in de instabiliteit van het leven, je steeds meer en sneller contact kan maken met je eigen midden, om van daaruit te kunnen handelen. Het vraagt een bewustzijn in je handelen en ontdekken wat hoort bij het misbruik en wat is van jezelf.”

 

Ervaringsdeskundige aan het woord

Een citaat uit het onderzoek (2014) van Ivonne Meeuwsen: “Helen begint als je stopt met bang zijn voor wat er in je woont en dat is een besluit. Als je bang bent voor alles wat boven komt, dan is de enige manier om aan die angst te ontsnappen de herinneringen aankijken. Helen is het contact hebben met wie je bent. (…… vervolg) Helen is des te meer ervaren wat je triggers zijn, maar weten dat het (de gekoppelde herinnering) niet nu is.”

Het aangaan vraagt moed en kracht

Een mildheid wil ik bij bovenstaand citaat plaatsen, omtrent hoe lastig de keuze voor mensen kan zijn om dit aan te gaan en het zo moedig is wie die stap zetten en het aan blijven gaan. Het getuigt van een kracht om naar de angst te willen kijken. Je moet een idee hebben dat er meer mogelijk is dan wat je leven op dat moment is. Het is een zwaar traject en het is lastig om niet ontmoedigd te raken van hoe diep het doorwerkt. In de trauma-mindset van een cliënt is er vaak geen helder beeld van hoe het kan worden, maar wel de angst voor de eigen belevingswereld, gestoeld op eerdere ervaringen. Dat vraagt dat we als omstanders kunnen laten weten dat er een ‘andere wereld’ is. Pas als de cliënt daarin kan geloven kun je als behandelaren vertrouwen bouwen.

Krachtige overlevers vragen krachtige behandelaren

Overlevers zijn krachtig. Vaak hebben zij creatieve manieren gevonden om met de situatie om te gaan, waar dissociatie een welbekende vorm van is. Ik hoor vaak een neiging om te kijken naar de krachten, een heel belangrijk deel, maar vaker dit ook in een perspectief wordt geplaats van: “Je bent ook zo ….. (krachtig) ….. geworden juist door wat je hebt meegemaakt.” Het is waken voor het suggereren dat er iets positiefs uit te halen is. Als we zo naar krachten kijken, dan is het des te meer belangrijk om in oog te houden voor de basis van waaruit iemand iets doet. Naar mijn mening worden krachten vaker gebruikt in een onopgemerkte vorm van bagatelliseren.

De schade niet bagatelliseren

Bagatelliseren van hoe schadelijk de ervaring is geweest, is vaak ook een gevolg van onvoldoende kennis over hoeveel schade het werkelijk veroorzaakt. Dat maakt dat er een snelle neiging kan zijn om naar de keerzijde te gaan, welke kracht er mogelijk nu zichtbaar is, ondanks dat of door wat iemand heeft meegemaakt. Maar het kan ook een vorm zijn: waar we eigenlijk niet kunnen dealen met de hele diepe pijn die er is geweest. Het is moeilijk om als mens hier echt in volledigheid bij stil te staan, als cliënt maar ook als behandelaar en soms een neiging van therapeuten om om het trauma heen te werken.

Therapie is nodig, omdat je dan naar de diepste pijn kan

Voor een cliënt is therapie daarom naar mij mening ook zo belangrijk, want als je naar die laag van je pijn gaat is het heel moeilijk om daar zelf uit te komen. Voor een therapeut is het dan ook heel belangrijk om te waken voor secundaire traumatisering, om goed voor jezelf te zorgen. Dit vraagt een goede borging van supervisie, intervisie, leertherapie, ontspannende activiteiten naast werk en ook hiermee rekening te houden in je privé leven.

Teruggaan naar het moment van impact

Het brengt je als cliënt oog in oog met je slachtofferschap, met dat waar je geen regie had en wederom gevoelsmatig zul je ervaren dat je geen regie hebt. Je hebt vertrouwen in de therapeut nodig om dat deel van jezelf te laten zien en om daar bij te kunnen zijn. Op dat moment heb je een therapeut nodig die weet wat hij/zij doet, die kan verdragen erbij te blijven, hoe gruwelijk ook. Een therapeut die vanuit dat moment het contact aan gaat, het eenzame patroon doorbreekt en openingen te vindt naar het heden, waar de cliënt wel regie kan nemen en wel mogelijkheden heeft om voor zichzelf op te komen.

De diepte in jezelf omarmen

Als we in die diepte durven gaan met cliënten, dan kunnen we echt in kern van de problematiek werken, de machteloosheid waarin we als mens willen opgeven. Ik ben van mening om die diepte met mensen aan te gaan, het belangrijk is dat je zelf als therapeut de diepte kan omarmen in jezelf, om er werkelijk bij te kunnen blijven.

Kwetsbaarheid

Te weten van de verborgen lagen, de kwetsbaarheid zo recht in de ogen aan te kijken én weten dat het anders kán als de innerlijk vastgezette gevormde ervaring. In die kern kunnen we mensen een nieuwe ervaring op laten doen en in die kern kan er een verandering van het wereldbeeld tot stand komen. Een existentiële zoektocht voor zowel de cliënt als de therapeut, om met jezelf aan te gaan.

Belief en Beleef een stap verder als persoon en professional!

Rineke van der Baan

 

Verenigde Naties aanbevelingen omtrent aanpak depressie

‘Behandeling van mensen die aan depressie lijden moet veranderen van de verregaande medicalisering en moet in plaats daarvan de onderliggende macht en ongelijkheid adresseren die vaak ten grondslag liggen aan de depressie’

Artikel over de aanpak van de oorzaken van depressie

Ik vond deze veelzeggende tekst online. Mijn vertaling van het hele artikel vind je hieronder, maar als je niet zo van ambtelijke taal houdt: De kern van zijn betoog is:

  • Stop met net doen alsof een gemiddelde depressie een probleem van stofjes in de hersenen is. En er is geen enkel bewijs dat pharmaceutica helpen.
  • Kijk naar de oorzaken van depressie. Bijvoorbeeld Negatieve Ervaringen in de Kindertijd (NEK’s), geweld, sociale ongelijkheid etc. (zie ook mijn blog over NEK’s)
  • Zorg ervoor dat opvang in de eerste lijn bestaat uit: Oplettend afwachten, kijken, praten en luisteren
  • Zorg ervoor dat de maatschappelijke omstandigheden verbeteren
  • De mensen van de wereld hebben recht op goede geestelijke gezondheidszorg

De Verenigde Naties expert Mr. Pūras

Aan het woord is de gezondheidsexpert van de Verenigde Naties, Mr. Pūras op de Wereld Gezondheidsdag op 7 april 2017. In zijn  open statement die voorafgaand aan de Wereld Gezondheidsdag gepubliceerd werd, zegt de speciale ‘Recht op gezondheid Rapporteur’ dat landen hun dominante biomedische aanpak van depressie moeten heroverwegen, om te voldoen aan de Duurzame Ontwikkelingsagenda 2030, waarin het recht op gezondheid wordt gegarandeerd voor iedereen.

Negatieve Ervaringen in de Kindertijd (NEK’s)

Er is steeds meer bewijs dat er een link is tussen depressie en Negatieve Ervaringen in de Kindertijd (waarvan seksueel misbruik er één is). Geweld, ongelijkheid, onzekere leefomstandigheden en sociale uitsluiting raken de meest kwetsbare mensen naar verhouding harder.

Stop met psychoactieve drugs als eerste hulp

Mr. Pūras zegt met nadruk: ‘Het medicaliseren van depressie en andere vormen van sociale stress en de behandeling hiervan met psychoactieve drugs is de dominante behandelvorm geworden. Echter, deze behandeling in de eerste lijn is, zeker als het over gemiddelde of milde depressie gaat, simpelweg niet gebaseerd op bewijzen. De overmatige medicalisering van deze condities doet meer schade dan goed en dit moet stoppen.’

Risico’s verminderen

De expert gaat door: ‘De risicofactoren voor depressie en suicidaal gedrag moeten teruggebracht worden. Tegelijk moet beleid gemaakt worden dat mensen en gemeenschappen beschermt en weerbaar maakt tegen deze condities.’

Psychosociale interventies

Mr. Pūras breekt een lans voor psychosociale interventies binnen het sociale netwerk van iemand die emotionele of sociale stress ervaart. ‘Psychiatrische interventies zijn meestal niet noodzakelijk. Hulp en steun moet dicht bij de mensen gegeven worden, door bijvoorbeeld huisartsen, wijkverpleegkundigen en thuishulpen.’

Wachten, kijken en luisteren

‘In de meeste gevallen is oplettend afwachten, menselijke interactie en gewoon praten en luisteren misschien wel alles wat er nodig is. Deze interventies zouden de eerste lijnshulp moeten zijn.’ benadrukt mr. Pūras. ‘We mogen niet accepteren dat drugs het antwoord zijn op gewone menselijke geestelijke gezondheidsissues, op sociaal emotionele problemen. We moeten de sociale issues waaruit deze problemen ontstaan aanpakken, zoals machtsongelijkheid in relaties, de gevolgen van geweld en andere negatieve omstandigheden die ons sociaal en emotioneel milieu vormen.’

Oproep van de expert

Ik roep de naties op om hun investeringen in de geestelijke gezondheid te verleggen van de nadruk op chemische disbalans, naar het aanpakken van machtsongelijkheid en andere vormen van ongelijkheid in behandeling.

We moeten het gesprek aangaan over depressie en beleidsmakers moeten gaan kijken wat er mis is gegaan in de aanpak van de geestelijke gezondheid van individuen en van maatschappijen én over de veranderingen die nodig zijn. Het zal een moeilijk gesprek zijn, maar het is belangrijk dat we dit gesprek nu gaan voeren.

Miljoenen mensen van over de hele wereld lijden aan depressie en andere geestelijke gezondheidsissues, maar niet iedereen heeft toegang tot de juiste zorg en ondersteuning.’

 

 

 

De impact van seksueel misbruik op zwangerschap (onderzoek)

Het onderzoek

In opdracht van Ivonne Meeuwsen en in het kader van hun afstuderen aan de Verloskundigen Academie deden J. De Kat en M.H. van Meijeren onderzoek naar de impact van seksueel misbruik op de (latere) zwangerschap. Zij onderzochten met name de verwachtingen van zwangeren met betrekking tot het hulpaanbod van verloskundigen op het moment dat de zwangere negatieve seksuele ervaringen heeft (al dan niet in de kindertijd).

Download hier het afstudeeronderzoek over de impact van seksueel misbruik op zwangerschap

De Kat, J. (0848196) Van Meijeren, M.H. – Afstudeeronderzoek (1)

Lichamelijke klachten (lang) na seksueel misbruik

Lichamelijke klachten versus psychische klachten

Lichamelijke klachten na seksueel misbruik houden soms direct verband met de veel bekendere psychische klachten. Denk hierbij aan spanningen, hoofdpijnen en misselijkheid. Daarnaast zijn er lichamelijke klachten die onevenredig vaak voorkomen bij mensen die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn. Lees hierover ook eens mijn blog over de ACE-scores, vrij vertaald in NEK-scores. De kans op allerlei, met name stress-gerelateerde, ziektes neemt exponentieel toe bij negatieve ervaringen in de kindertijd.

Directe gevolgen van het seksueel misbruik

Minder bekend is dat er ook als direct uitvloeisel van het misbruik klachten kunnen zijn. Fysieke klachten bij jongens/mannen zijn bijvoorbeeld erectiestoornissen en anale beschadigingen. Geslachtsziekten, onvruchtbaarheid en verstoord libido zijn klachten die bij beide geslachten voorkomen. Bij vrouwen zijn vaginisme en pijn bij het vrijen veelgehoorde klachten.

Menstruatieklachten

Ik heb informeel onderzoek gedaan naar klachten rondom de cyclus en de conclusie is: Letterlijk alle vrouwen die ik begeleid heb in mijn praktijk, hebben in extreme mate menstruatieklachten (gehad). Extreem in de zin van: extreem vaak, erg veel bloeden en invalidiserende buikpijn. Het verbaast me hogelijk dat ik hier geen wetenschappelijk onderzoeken over heb kunnen vinden.

Formeel onderzoek naar risico’s van ‘vroeg seksueel actief zijn’

Waar wel onderzoeken naar zijn is wat de risico’s zijn van heel vroeg in je leven seksueel actief zijn. Dat dit in het geval van seksueel misbruik onvrijwillig gebeurt, maakt lichamelijk gezien niet uit. De risico’s zijn enorm.

Risico’s van seksuele activiteiten op jonge leeftijd

Ik heb wat online onderzoek gedaan naar diverse aandoeningen. Ik heb gegoogled op seksueel misbruik en de lichamelijke klachten. Dan kom je tot het volgende beeld:

  • verdubbeld risico op baarmoederhalskanker
  • verhoogde kans op
    • SOA’s
    • vleesbomen
    • onvruchtbaarheid
    • infecties aan de geslachtsorganen
    • beschadigingen aan de geslachtsorganen
  • gevoelloosheid in de geslachtsorganen
  • incontinentie
  • maag en darm klachten

De gezondheidsrisico’s van seksueel misbruik zijn aanzienlijk en in het algemeen kun je stellen: hoe jonger het slachtoffer hoe groter het risico.

Lichamelijke gevolgen aandacht geven

Naast aandacht voor het psychisch welbevinden van seksueel misbruikte mensen, is het dus zeker geen overbodige luxe om aandacht te geven aan de lichamelijke gevolgen. Mensen zullen veel van deze klachten niet gemakkelijk uit zichzelf naar voren brengen. Het bespreekbaar maken van lichamelijke gevolgen van seksueel misbruik zou naar mijn idee standaard moeten zijn.

De stilte doorbreken, lotgenotengroep voor vrouwen

De stilte doorbreken

• 6 bijeenkomsten alleen voor vrouwen •

Mijke van Gorp (gezins)begeleiding en workshops in samenwerking met Ine van den Heuvel Praktijk OrigIne en Hilda Pasterkamp, Profound

Voor wie

Voor jou als je slachtoffer bent van seksueel misbruik en behoefte hebt aan een ‘reis’, samen met lotgenoten, om weer ‘thuis te komen’ bij jezelf. Als je jezelf herkent in:

  • het gevoel dat je leeft en reageert vanuit twee delen: een bevroren deel en een ‘survivor’ deel
  • een neiging om te dissociëren, bijv. tijdens seks of bij andere ’triggers’
  • jezelf onveilig voelen in relaties en/of situaties
  • een negatief zelf- en/of lichaamsbeeld
  • het niet goed kennen van je eigen behoeften / het gevoel dat anderen je niet echt kennen
  • het moeilijk vinden om je grenzen te voelen en aan te geven
  • niet alles kunnen zeggen wat je voelt / als je het gevoel hebt nog te leven met een geheim
  • gevoelens van schuld, schaamte, verlegenheid, eenzaamheid, minderwaardigheid, angst, extreme boosheid, weerloosheid, depressie en / of isolement
  • het voelen van twijfels over je seksuele geaardheid en / of wanneer je problemen ervaart met intimiteit en seksualiteit
  • het gevoel dat er ‘iets’ tussen jou en je partner en / of kinderen in staat
  • het hebben van lichamelijke (psychosomatische) klachten.

Voor jou, als je het ook een uitdaging vindt om in een veilige omgeving, d.m.v. interactieve dynamische oefeningen, psychodrama en opstellingen, aan de slag te gaan met jouw vragen.

Wat kun je verwachten

Samen met lotgenoten ga je aan de slag met vragen die voor jou belangrijk zijn. We zullen iedere bijeenkomst beginnen met een rondje waarin je kunt delen wat er op dat moment in je leeft. Dan gaan we vanuit een bepaalde methode, stap voor stap alle thema’s langs die spelen rondom seksueel misbruik. Om zo, na 6 bijeenkomsten, weer je eigen macht terug te kunnen pakken die je toen verloren hebt. Op die manier ben je beter in staat dichterbij jezelf te kunnen voelen en vanuit jouw eigenheid te kunnen leven.

De groep speelt een belangrijke rol, zo zet je groepsgenoten in bij oefeningen en is er ruimte om te delen wat je herkent bij elkaar. Naast jouw eigen vragen, hebben we dus ook aandacht voor wat er in de groep met je gebeurt en zo is alles wat je ervaart in het groepsproces, ‚leermateriaal’. Het is belangrijk om te weten dat je ten alle tijde mag kiezen om met een bepaalde opdracht niet mee te doen; het uitspreken van jouw ’nee’ is belangrijker dan het altijd uitspreken van jouw ’ja’.

Praktische informatie

Ik start ieder najaar en voorjaar twee groepen. Een groep in Berkel-Enschot (Noord-Brabant), in samenwerking met Ine van den Heuvel op 6 zondagen. De andere groep is in Ens (Flevoland) in samenwerking met Hilda Pasterkamp, op 6 maandagen van 09.30-16.00 uur. Daarnaast is er 1 partnerbijeenkomst, waar je samen met je partner of familielid welkom bent. Deze valt op een doordeweekse avond. Voor specifieke data, neem vrijblijvend contact op.

In de groep is er ruimte voor 4-6 deelnemers; je schrijft je in voor de hele training, dus voor 6 keer.

Je investering is € 630,-

Wanneer Mijke, Ine of Hilda je nog niet kennen, dan spreken we eerst even iets af om kennis te maken; samen kijken we dan of deelname voor jou passend is. We nodigen je van harte uit om mee te doen, neem gerust contact op voor meer informatie en / of een gratis kennismakingsgesprek.
Hartelijke groet,

Mijke van Gorp

info@mijkevangorp.nl 06-33626202

Vormende ervaringen en overlevingsstrategieën voorbij!

Ik ben Rineke van der Baan en vanuit hart voor mijn werk vind ik het bijzonder om kennis te mogen delen. Voor deze website zal ik zo blogs schrijven over specifieke thema’s omtrent seksueel misbruik en herstel. Ik hoop je te mogen inspireren om voor een leven te gaan in (innerlijke) vrijheid!

Een persoonlijk verhaal

‘De beste weg, is er doorheen’, dat zei mijn moeder altijd. Woorden die mij zullen bijblijven. Misschien is het bijna een levensweg geworden, voor mezelf maar ook als therapeut anderen te helpen door hun ervaringen heen te werken. Met mijn eigen achtergrond met seksueel en huiselijk geweld, rouw en verlies is dit een hele zoektocht geweest. Vaker vroeg ik mij af: ‘hoeveel kan een mens dragen?’ En ik weet dat het niet alleen mijn vraag is, maar die betrekking heeft op zoveel levens.

Vormende ervaringen in het leven

Ik denk dat we allemaal die cruciale momenten in het leven tegen komen. Momenten waarop onze wereld op zijn kop staat, je stil zet, je na laat denken, veel dingen die dan even niet meer zo belangrijk zijn, bepaalde ervaringen die alles in een ander perspectief zetten.

Durven we hierover open te zijn? Wat doe je ermee? Hoe ga jij met jezelf om?

Strategieën

In mijn leven heb ook ik eerst veel strategieën ingezet om maar niet de pijn te hoeven voelen. Niet per sé bewust… en ook een hele normale reactie, want wie staat er nu wel graag stil bij die ervaringen die je eigenlijk nooit had willen meemaken? Bij die ervaringen die angst, verdriet, boosheid en onmacht met zich mee kunnen brengen? Niemand, denk ik.

Eenzaamheid en verlangen

Toch zijn het vaak de strategieën waar we op termijn last van krijgen, die soms nog meer schade teweeg brengen en welke ons eenzaam kunnen maken. Het is een manier om te ‘overleven’ en om bijvoorbeeld niet meer gekwetst te worden. Maar door ons te willen beschermen voor pijn, kunnen we ook niet ten volle van de mooie dingen in het leven genieten.

Seksueel misbruik

Zeker met seksueel misbruik is de eenzaamheid doorbreken van belang. Het is zo belangrijk om te kijken naar welke strategieën je inzet en te waken voor de herhaling van elementen van het misbruik. Soms is de herhaling heel letterlijk zichtbaar, maar veel vaker zit het geraffineerd in hele kleine dingen, woorden en handelingen. Het is soms zo’n puzzel en vraagt alertheid: wat is van jezelf en wat van een ander, wat is overlevingsgedrag of een strategie? Om zo uiteindelijk te ontdekken: wat is puur en wat is echt!

Ervaringen recht doen

Ik denk dus dat het een kunst is om recht te doen aan wat er in je leeft en hoe ervaringen je gevormd hebben. Om zo terug te komen bij het leven vanuit je kern, te ontdekken wie je daarin als uniek persoon bent. Wie jij bent in een verbinding van je hoofd, hart en lichaam. Dat je er mag zijn, bedoeld bent om in liefde te leven. Om dat te kunnen voelen kan een weg zijn, we zijn kwetsbaar als mens en kunnen het daarin (soms) niet alleen. Durf hulp te vragen en Belief en Beleef een stap verder!

Website: www.beliefenbeleef.nl en www.seksueelmisbruikenherstel.nl

Dramatherapie workshop, Utrecht

Workshop ‘Dramatherapie in de weg van herstel na seksueel misbruik

Moeite met grenzen aangeven, emoties, vertrouwen? Contact met je lichaam maken en zo ook in de relatie met anderen. Toch weer die herinneringen… Controle willen houden! Zucht. Steeds weer van therapie naar therapie, waarom dan dramatherapie?

In de workshop gaan we vooral aan de slag en kan je door verschillende oefeningen zelf de kracht van dramatherapie ervaren. Er is een mogelijkheid om een ‘individual’ van 15 minuten te zien of ervaren om een beeld te krijgen van hoe dit werkt. Vanuit mijn onderzoek en eigen ervaring zal ik kennis delen en is er ruimte om je vragen te stellen.

Maak kennis met wat dramatherapie na seksueel misbruik voor jou kan betekenen, voor iemand in je omgeving of voor cliënten. De koffie en thee staan voor je klaar, ben jij erbij?

Concreet:

Workshop: ‘Dramatherapie in de weg van herstel na seksueel misbruik’
Voor: mensen met een seksueel misbruik ervaring, betrokkenen en professionals
Locatie: Utrecht binnenstad, meer informatie ontvang je per mail
Datum: 11 maart van 13:30-16:30 uur
Kosten: 35 euro excl. btw
Er is een beperkt aantal plekken, dus geef je snel op!
Meld je aan via een mail naar info@beliefenbeleef.nl

De reddersdriehoek en de hulpverlening

De reddersdriehoek en waarom al te overtuigde therapeuten falen

Op dit moment zien we weer een opkomst van een ‘nieuw’ soort therapie voor seksueel misbruik. EMDR en Traumatherapie lijken de toverwoorden van deze tijd, samen met ‘wetenschappelijk onderbouwd’ en ‘evidence based’. Ongetwijfeld bewijzen deze methoden hun nut bij de verwerking van enkelvoudige trauma’s. Wellicht is er zelfs wat voor te zeggen om ze toe te passen bij seksueel misbruik. Maar als je denkt dat je ‘het’ antwoord hebt, dat voor ‘iedereen’ werkt, gaat het mis.

De mens uit het oog verloren

De fout zit hem niet in de kwaliteit van de therapie, maar in de vastheid van de overtuigingen van degene die ze toepassen. Natuurlijk boekt de methode resultaten bij een deel van de mensen die met (enkelvoudig) trauma te maken hebben. Dat betekent echter niet dat je, wanneer een cliënt niet goed reageert op jouw therapie, deze cliënt ‘onbehandelbaar’ kunt verklaren. Als dat gebeurt, ben je te overtuigd van je methode en ben je de mens uit het oog verloren.

De arrogantie van de hulpverlening

De arrogantie van een medisch/psychiatrisch establishment is, dat zij meent dat zij problemen van anderen kunnen oplossen. Dat zij (en zij alleen) de sleutel hebben. Wanneer je als cliënt dan ‘niet goed’ reageert op hun interventie, dan ligt dat natuurlijk niet aan hun methode. Dan krijg je als cliënt de schuld van het falen, immers de methode is ‘evidence based’. De cliënt wordt zo van slachtoffer tot beklaagde.

De reddersdriehoek in de praktijk

De reddersdriehoek of dramadriehoek, een beeld van hoe slachtoffers achtervolgd worden

Wanneer je als hulpverlener in de reddersdriehoek bent belandt, heb je in eerste instantie het idee dat je mensen goed helpt. Je redt mensen ‘uit de shit’, je helpt ze op de been. Soms lijkt dat te werken, al is ‘gered worden’ natuurlijk nog niet hetzelfde als ‘zelfredzaam’ worden.

Maar wanneer het slachtoffer zich niet gedraagt zoals jij verwacht, als het jouw hulp afwijst of zich niet wil laten redden, kom je in de omgekeerde reddersdriehoek terecht. In plaats van ‘het zielige slachtoffer’ zie je nu de ‘weerbarstige cliënt’ die allerlei dingen doet, waarvan jij hebt gezegd dat dat niet werkt.

Zit jij vol oordelen over je cliënt?

Vind je hem of haar:

  • zielig
  • slachtofferig
  • klagerig
  • weerbarstig
  • ongehoorzaam

Vind je dat je cliënt loopt te ‘shoppen’ en jou als hulpverlener niet serieus neemt? Als je van alles over je cliënt vindt, is het tijd om naar jezelf te gaan kijken.

Wat je vindt mag je houden!

Jouw oordeel is voor de cliënt volstrekt niet ter zake doend. De kans is groot dat je in de valkuil van de reddersdriehoek bent belandt. Jouw hulpverlening, hoe trots je ook bent op je model, werkt niet op dit moment. Tijd om aan jezelf toe te geven, dat jij op dit moment de cliënt niet voldoende kunt bieden. Tijd om je collega’s op te zoeken voor intervisie.

Intervisie rondom seksueel misbruik

Tweemaal per jaar organiseert het netwerk hulpverlening na seksueel misbruik een intervisiedag, specifiek over seksueel misbruik. Kijk op de intervisiepagina voor meer informatie.