Recensie #metoo van Jan den Boer en Caroline van Wijngaarden

#metoo. Over seks, macht en verandering

Jan den Boer en Caroline van Wijngaarden schreven naar aanleiding van alle commotie rondom #metoo het boek ‘#metoo. Over seks, macht en verandering’ Een werk waarin zij helder uiteenzetten waar #metoo en de aandacht die er nu is voor seksueel misbruik toe kan uitnodigen.

#metoo gaat niet over de schandpaal

Een inmiddels veelgehoorde kritiek op #metoo gaat over het ‘schandpaal’-effect. Waar is de hoor en wederhoor, een belangrijk beginsel uit de rechtspraak? Als we daarin blijven hangen, in schuld en beschuldigen, dan missen we de kans die #metoo ons biedt. De auteurs noemen de transformatie die zij voor ogen hebben van #metoo naar #wetoo.

De oerknalvraag

Wat doe je nu? Dat is de vraag die zij ons uitnodigen om vooral aan onszelf en onze naasten te stellen. Wat je nu doet, is dat misbruik of niet? Dat is een belangrijke vraag, vooral in de intieme sfeer. Kom je vanuit ‘Ik wil’ of vanuit ‘zullen we samen’?

Verstand, emoties en gevoel

Seksualiteit wordt vaak als een oerdrift neergezet. Maar de mens is een cultureel wezen, wij leren omgaan met onze driften en emoties. Gevoel wordt vaak op één hoop gegooid met emoties. Maar emoties zijn oer, drang, overleving, overspoeling, terwijl gevoel verfijnd, afgestemd en samen kunnen zijn. Gevoel nodigt uit tot empathie. Als je in contact bent met je gevoel, kun je de ander niet misbruiken, want de ander is een spiegel van jezelf.

Empathie en seksualiteit

Juist het contact met ons gevoel zijn we kwijtgeraakt in de wereld van snelle seks, directe lustbevrediging en consumentisme. Een wereld die uitnodigt tot gebruik en misbruik en die juist hierdoor ook weinig bevrediging biedt. De snelle ‘fix’ is een op verslaving gebaseerde behoefte, die uiteindelijk weinig bevredigend is.

Oplossingen

De auteurs reiken ons een oplossing aan middels oefeningen uit de Tantra. Oefeningen die uitnodigen tot introspectie, tot het herontdekken en herwaarderen van onze persoonlijke grenzen én die van de ander. Daarmee bieden ze een uitweg uit de opgeklopte, geseksualiseerde maatschappij waarin seks ‘moet’, maar tegelijk weinig bevredigend is. Ze openen de deur naar een authentieke, respectvolle benadering van het thema seksualiteit en intimiteit.

Voor wie is het boek?

Het boek is voor iedereen die op zoek is naar een manier om zijn of haar weg te vinden in een wereld die de seksualisering beu is. Met name de oefeningen zijn simpel en voor iedereen toe te passen. Het is een goed boek voor iedereen die kiest voor verbinding.

Het boek is te koop via hun eigen website

 

De #ikluister helden wandeling

Wandelen voor het goede doel

Om een groot gala te organiseren voor alle Helden die zijn aangemeld voor de ‘Hel(d)en van seksueel misbruik Awards’ hebben we geld nodig. We hebben een subsidie-aanvraag lopen, maar afwachten is onze stijl niet. Dus hebben we een plan bedacht!

Hoe het begon

‘Zullen we deze zomer een langeafstandswandeling gaan maken, om sponsoring te werven voor de ‘Hel(d)en van seksueel misbruik Awards’? Dan maken we er een project van. Agnes kent mijn projecten dus ze was niet onmiddellijk enthousiast. Ze hebben de neiging om vooral veel werk te kosten.

Alleen als we een team hebben dat ons steunt!

Eerlijk is eerlijk, Agnes verzet altijd bergen werk aan ‘mijn’ plannen. Ik ben van de grote lijnen en zij is van de details. Dus Agnes zei: ‘Ik vind het best, maar alleen als we een team van mensen hebben die er met hun energie een bijdrage aan leveren’. We stelden een deadline voor het samenstellen van ons team en deden een oproep in mijn nieuwsbrief en op de sociale media.

Positieve response

We krijgen hulp aangeboden. Eerst nog wat voorzichtig ‘wat moet ik dan doen’, maar al vrij snel komen mensen zelf met ideeën, met verrassende aanbiedingen en het team krijgt meer en meer gestalte. We kijken elkaar aan: ‘Nu moeten we het wel echt gaan waarmaken’.

De ‘#ikluister helden wandeling’ krijgt gestalte

Er moet nog veel gebeuren en er is nog alle ruimte om je bij ons ‘team’ te voegen, maar we gaan ervoor. Op ‘help de helden’ kun je zien wat er nog nodig is, maar zelf met ideeën komen, wordt ook zeer gewaardeerd. Kijk maar eens op ‘verrassende helden acties’ voor ideeën. Allerlei mensen bieden daar diensten en goederen aan voor het goede doel.

Wil jij ook bijdragen?

Niet iedereen heeft tijd en zin om mee te wandelen, bouwen en organiseren. Dat geeft niet, want naast het helpen, hebben we natuurlijk ook ‘gewoon’ geld nodig. Met het geld kunnen we het ‘Helden Awards Gala’ vormgeven.
Heb je geen tijd maar wel geld? Dan is dat uiterst welkom. Stuur een Whatsapp bericht naar Ivonne: 06-10151617 met daarin het bedrag en de tekst ‘Helden’ en je krijgt een Tikkie waarmee je jouw donatie kunt doen, of stuur een mailtje naar ivonne.windtraveller@ gmail.com en dan stuurt Ivonne d’r rekeningnummer.

Je kunt ook bijdragen door dit bericht zo breed mogelijk te verspreiden!

Wat moet je weten over kinderen en seksueel misbruik?

Hoe vaak komt het voor?

Eén op de drie meisjes en één op de zes jongens heeft voor hun 16e verjaardag te maken met seksueel misbruik. In ongeveer één op de tien gevallen gaat het hier om ernstig, structureel seksueel misbruik. (Alle misbruik heeft ernstige gevolgen, maar wettelijk gezien is ernstig seksueel misbruik: binnen de afhankelijkheidsrelatie, meer dan 5 keer, met penetratie of met meerdere daders) Per jaar worden ongeveer 164.000 kinderen voor het eerst slachtoffer van seksueel misbruik.

Hoe komt het dat seksueel misbruik zulke grote gevolgen heeft?

Bij andere trauma’s in de jeugd is er iemand waar je naar toe kunt rennen. Je vader of moeder kunnen je helpen. Je emoties krijgen een plek, je krijgt steun en bijval. Die opvang is belangrijk want zo leer en verwerk je wat er gebeurd is. Seksueel misbruik gebeurt in het geheim. Daardoor krijgt het kind geen toegang tot de ondersteuning die het zo hard nodig heeft.

Wat maakt dat kinderen zich schuldig voelen?

Het kind voelt zich schuldig, omdat de misbruiker daarop aanstuurt. Soms door letterlijk te zeggen ‘Dit is jouw schuld’ soms door dit te suggereren. Kinderen zijn de wereld nog aan het leren en wat een volwassene (of ouder kind) beweert, wordt meestal klakkeloos aangenomen.

Hoe komt het dat kinderen zwijgen over wat er gebeurt?

Alles rondom seksualiteit is in onze maatschappij nog steeds taboe. Er wordt weinig over gesproken en al helemaal bijna nooit over de persoonlijke beleving ervan. Daarnaast is er de misbruiker die het kind wijsmaakt dat het medeplichtig is, schuldig is en het kind schaamt zich.

Hoe komt het verhaal doorgaans naar buiten?

Een kind dat misbruikt is, is bang om niet geloofd te worden. Daarnaast heeft het soms zelfs maar een beperkt begrip van wat er precies is gebeurd en een beperkte woordenschat. Helaas komt het verhaal doorgaans pas ver in de volwassenheid naar buiten. Als een kind er over praat laat het meestel een keer een proefballonnetje op. Soms voelt het te gevaarlijk om de dader te noemen en creëren ze een (fictieve) dader.

De waarheid in stukjes en beetjes

De waarheid komt meestal in stukjes en beetjes naar buiten, als ze zich geliefd en gesteund voelen. Als ze zich onder druk gezet voelen, gaat meestal de mond weer dicht en vaak herroepen ze dan wat er al gezegd is. Dit is niet een teken dat het niet waar is, maar dat het kind zich onveilig voelt.

Wat moet er gebeuren in de verwerking?

Het seksueel misbruik moet een plek krijgen. Het moet duidelijk worden dat het kind hieraan geen schuld heeft, dat het zich niet hoeft te schamen. Het kind moet de ruimte krijgen om emoties te uiten en te rouwen om wat er is gebeurd. Het is van groot belang dat dit gebeurt op het tempo dat het kind aangeeft en aankan.

Zie mijn blog over de vijf tips

Perspectief herstelbemiddeling

Verder na seksueel misbruik – Hoe herstelbemiddeling kan helpen

Naast professionele hulp in de vorm van therapie, kunnen slachtoffers van seksueel misbruik behoefte hebben aan een vorm van contact met de misbruikpleger. Vaak hebben slachtoffers vragen. Bijvoorbeeld waarom het misbruik heeft plaatsgevonden.

Wat doet Perspectief Herstelbemiddeling?

Perspectief Herstelbemiddeling begeleidt contact tussen direct betrokkenen van een ingrijpende gebeurtenis, zoals bijvoorbeeld seksueel misbruik. We noemen dit herstelbemiddeling. Betrokkenen kunnen slachtoffers, verdachten en/of plegers zijn. Het contact kan helpen bij het helen van wat er is gebeurd. Een bemiddelaar bereidt het contact zorgvuldig met beide partijen voor. Deelname is voor iedereen vrijwillig. De wensen en behoeften van de deelnemers staan centraal.

Hoe werkt herstelbemiddeling en hoe kan het bijdragen in herstel?

Het is voor iedereen verschillend hoe herstelbemiddeling kan helpen. Het slachtoffer kan vragen stellen aan de ander. Bijvoorbeeld: “Waarom ik?” of “Besefte je waar je mee bezig was?” Tijdens een bemiddelingstraject kunnen ze vertellen wat dit met hen heeft gedaan en wat de gevolgen waren. “Mijn hele leven ligt al jaren in puin”, of ”Ik heb mijn opleiding niet af kunnen maken”, bijvoorbeeld. Herstelbemiddeling kan zo rust geven. De bemiddeling geeft mensen de kans zelf bij te dragen aan herstel. Wanneer de deelnemers elkaar kennen, kunnen ook afspraken gemaakt worden, bijvoorbeeld over omgangsvormen en om herhaling te voorkomen. Zeker als slachtoffers en plegers bekenden van elkaar zijn, kan de behoefte aan begeleid contact op korte termijn groot zijn. Bijvoorbeeld om een toevallige ontmoeting voor te zijn.

Sandra:
“Ik vertelde hoe het misbruik voor mij was. Ik zag dat mijn woorden hem raakten.” (lees het verhaal van Sandra)

 

Zorgvuldig en vertrouwelijk

In de afgelopen jaren begeleidde Perspectief honderden bemiddelingszaken waarin sprake was van onder meer verkrachting en aanranding, ontucht met minderjarigen en incest. Een belangrijk kenmerk van herstelbemiddeling is dat de betrokkenen via een bemiddelaar met elkaar in contact komen. Na de aanmelding spreekt de bemiddelaar eerst met de aanmeldende partij. Daarna wordt de andere partij benaderd. Een professionele bemiddelaar van Perspectief bereidt het contact zorgvuldig en afzonderlijk met elke deelnemer voor. Het contact kan op verschillende manieren plaatsvinden; het kan een gezamenlijk gesprek zijn maar ook een briefwisseling of pendelbemiddeling, waarbij de deelnemers elkaar niet ontmoeten en het contact via de bemiddelaar verloopt. Lees verder welke stappen tijdens een bemiddeling worden doorlopen.

Een bemiddeling is altijd vrijwillig en de gesprekken zijn altijd vertrouwelijk. De bemiddelaar is neutraal en stelt de wensen en behoeften van beide partijen centraal. De bemiddeling kan op elk gewenst moment plaatsvinden. Een bemiddeling na seksueel misbruik kan zowel voor, tijdens als na een eventueel strafproces plaatsvinden. Als de bemiddeling gestart is, kan deze op verzoek van een van de deelnemers op elk moment worden gestopt.

Misbruik in het verleden

Wanneer het misbruik in het verleden heeft plaatsgevonden, bijvoorbeeld in een jeugdinstelling of door iemand binnen de kerk of bij een sportvereniging of -club, zal Perspectief Herstelbemiddeling nagaan of de pleger benaderd kan worden. Als dit niet het geval is, bijvoorbeeld door overlijden, wordt gekeken of er een vertegenwoordiger van de instelling is die antwoord op vragen en/of erkenning kan bieden.

Meer weten of aanmelden?

Wil je meer weten over de mogelijkheden van bemiddeling door Perspectief Herstelbemiddeling of wil je je aanmelden voor een bemiddeling? Bekijk dan hun website of vraag een folder aan.

www.perspectiefherstelbemiddeling.nl / info@perspectiefherstelbemiddeling.nl / 030 – 234 0045

Onderzoek: Seksualiteit na seksueel misbruik

Help mee aan het herstel van anderen!!!!

Door mee te doen aan dit onderzoek kun jij een uiterst belangrijke bijdrage leveren aan het herstel van andere mensen die seksueel misbruikt zijn. Mijn naam is Janita Beijeman, ik ben 49 jaar en volg de opleiding HBO Bachelor Toegepaste Psychologie. De netwerkorganisatie ‘Hulpverlening na seksueel misbruik’ biedt mij de mogelijkheid om mijn afstudeeropdracht “Beleving van seksualiteit na seksueel misbruik” uit te voeren. Zelf ben ik ervaringsdeskundig wat betreft seksueel misbruik en heb jarenlang problemen ondervonden wat betreft intimiteit/seksualiteit. Inmiddels heb ik meerdere overlevers gesproken en ook veel gelezen over het onderwerp beleving van seksualiteit na seksueel misbruik. Het blijkt voor velen een zoektocht naar de juiste hulpverlening op dit gebied.

Uit het literatuuronderzoek dat ik heb uitgevoerd komen, kort samengevat, onder andere de volgende items naar voren.

  • De percentages van seksueel misbruik zijn hoog.
  • Seksuele problemen komen twee keer zo vaak voor bij overlevers van seksueel misbruik dan bij mensen die niet seksueel misbruikt zijn.
  • Seks is een behoefte waarmee we geboren zijn.
  • Seksuele tevredenheid hangt samen met zaken die het welzijn van mensen beïnvloeden.

Gezien bovenstaande aspecten vind ik het belangrijk dat er meer aandacht besteed wordt aan dit gevolg van seksueel misbruik. Het doel van dit onderzoek is te komen tot een meer effectieve, passende hulpverlening op het gebied van seksualiteit na seksueel misbruik. De resultaten van dit onderzoek kunnen mogelijk als handvatten dienen voor de hulpverleners van de netwerkorganisatie Hulpverlening na seksueel misbruik en voor overlevers om te kunnen kiezen voor de juiste hulp.

De onderzoeksvraag luidt:

 ‘Welke interventie(s) kan/kunnen een bijdrage leveren aan het herstel van de beleving van seksualiteit na seksueel misbruik?’

Voor dit onderzoek is het nodig dat ik tien personen interview, die hersteld zijn van seksueel misbruik. Ook vraag ik vijf hulpverleners uit de netwerkorganisatie Hulpverlening na seksueel misbruik mee te werken. Personen die hersteld zijn van seksueel misbruik kunnen door hun deelname hieraan een positieve bijdrage leveren, omdat zij kunnen aangeven wie/wat hen geholpen heeft en/of nog steeds helpt, wat achteraf gezien anders had gekund, welke verbeterpunten er zijn, et cetera. De hulpverleners kunnen vanuit hun professionaliteit, deskundigheid en vanuit hun werkervaring met overlevers van seksueel misbruik een opbouwende bijdrage leveren aan het onderzoek. Mijn voorkeur gaat uit naar een face-to-face interview maar een interview via skype behoort ook tot de mogelijkheden.

Anonimiteit gewaarborgd

Als je anoniem wilt blijven, kan dat natuurlijk, er wordt uiteraard vertrouwelijk omgegaan met jouw informatie en jouw gegevens worden geanonimiseerd. De resultaten van dit onderzoek worden gepubliceerd op ‘Hulpverlening na seksueel misbruik’ zodat zowel hulpverleners als overlevers hiervan kunnen kennisnemen. Ben jij die persoon die mee wil werken aan het onderzoek omdat jij als overlever geworsteld hebt om te herstellen van de beleving van seksualiteit? Dan vraag ik jou om contact met mij op te nemen via het volgende e-mailadres: janita.beijeman@gmail.com. Of wil jij als professional meewerken aan dit onderzoek dan kan dat ook op dezelfde manier. Ik wil je nu alvast heel erg bedanken voor jouw onmisbare medewerking.

Hartelijke groet,
Janita Beijeman

 

Pessotherapie groep start in februari

Pessotherapie groep start in februari!

Rineke van der Baan, Ervarings- en lichaamsgerichte dramatherapie, Amsterdam/Utrecht

Pessotherapie is een lichaamsgerichte psychotherapie methode. Vanaf 27 februari wordt er gestart met een oefeningengroep, zodat je kan kennis maken met de methode en werkwijze. Je leert zo je lichaamssignalen kennen, oefenen in interactie met anderen, je eigen grenzen kennen en aangeven, te werken met de ideale ouder oefening, stil te staan bij je (gemiste basis) behoeften en verlangens. Wanneer ieder bekend is met de methode en werkwijze zal er overgaan worden op structures, dit is individuele therapie in een groep waar de groep helpt te accomoderen via rolfiguren. Je kan de therapie volgen aanvullend op een al lopende therapie, alsook starten in de Basis of Specialistische GGZ (hiervoor is een verwijzing van de huisarts nodig).

Kosten

Kosten zijn 65 euro per keer waarbij vergoeding uit een aanvullende verzekering mogelijk is of de therapie kan volledig vergoed worden vanuit de BGGZ of SGGZ.Voor deelname kan je mailen naar info@beliefenbeleef.nl

De therapeut

Rineke van der Baan is Dramatherapeut, Pessotherapeut (i.o) en Developmental Transformations therapeut (i.o.). Werkzaam in haar praktijk in Amsterdam/Utrecht en in de BGGZ en SGGZ bij 1NP. Zij is zelf ervaringsdeskundig en initiatiefnemer van het Halfjaar Traject: Krachtig verder na seksueel misbruik.

Datum en tijd: Iedere dinsdag van 08:30-10:30. Start 27 februari t/m 15 mei (12x).

Locatie: Frans Halsstraat 7 te Amsterdam

 

Psycholoog, psychotherapeut, coach of therapeut

Wat zijn de verschillen?

Er zijn nogal wat titels die hulpverleners voeren. Maar wat zijn nou kenmerken van ieders vak? Een klein overzichtje van wat er zoal te koop is in de wereld van de hulpverlening en tips over hoe je daarin kunt kiezen.

Psycholoog

Een psycholoog is iemand die psychologie van mensen bestudeerd heeft. In feite kan iedereen die zich verdiept heeft in wat mensen zoal beweegt zich psycholoog noemen, want (in Nederland) is het geen beschermde titel (in België wel). In de opleiding leren psychologen veel over stoornissen en worden ze opgeleid om hier korte therapieën op los te laten.

Psychotherapeut

De titel psychotherapeut is wel beschermd (in Nederland, in België niet) en iemand die zich psychotherapeut mag noemen, heeft na zijn basisopleiding (tot psycholoog, maatschappelijk werker of iets dergelijks) een vervolgopleiding gedaan tot psychotherapeut.

Coach

De titel coach is niet beschermd en iedereen die dat wil mag zich coach noemen. Vaak wordt er aan de titel iets toegevoegd dat informatie geeft over iemand specifieke deskundigheid of werkvorm, zoals in ‘relatie-coach’, ‘paarden-coach’ of ‘online-coach’. Een coach werkt doorgaans aan waar je op dit moment last van hebt.

Therapeut

De titel therapeut is niet beschermd en iedereen mag zich zo noemen. Net als bij Coach wordt de titel vaak aangevuld met het specialisme dat iemand heeft, zoals bijvoorbeeld: ‘Dramatherapeut’, ‘Danstherapeut’ of ‘Regressietherapeut’.

GZ-psycholoog

GZ-psycholoog is wél een beschermde titel. (in Nederland, in België is een GZ-psycholoog gewoon een psycholoog die in een ziekenhuis werkt) De GZ-psycholoog diagnosticeert en behandelt psychische problemen bij lichamelijke ziekten en invaliditeit, psychische stoornissen en problemen in het leefklimaat.

Alternatieve therapeut

Alternatieve therapeuten zijn er in vele soorten en maten. Het is geen beschermde titel en net als bij coaches en therapeuten wordt de titel vaak aangevuld met hun specialisme: ‘EFT therapeut’, ‘psychosociaal therapeut’ of ‘PRI-therapeut’. Er zijn heel veel verschillende soorten therapeuten, ieder met hun eigen insteek.

Hoe maak je een keuze?

Het hebben van een beschermde titel zegt niet zo veel, als je wilt weten of iemand verstand heeft van de langetermijneffecten van seksueel misbruik. In de opleidingen zit doorgaans geen dag onderwijs specifiek over seksueel misbruik. De erkenning van een beroep biedt hiervoor dus geen garantie. Als je een therapeut benadert is het dus handig om na te vragen of iemand zich in seksueel misbruik heeft verdiept en op welke manier.

De beste hulpverlener is de passende hulpverlener

Alle vakliteratuur is het over één ding eens: de klik tussen de klant en de hulpverlener is het belangrijkst. Als jij je op je gemak voelt bij jouw hulpverlener heb je een goede kans van slagen. Daarnaast is het fijn als de therapievorm bij je past. Want wat je leuk vindt, houd je langer vol.

 

Verdiepingstraining hulpverlening na seksueel misbruik

Zoveel te leren over helen van seksueel misbruik

Voor de hulpverleners van de toekomst en die van nu, ben ik een verdiepingstraining aan het maken. Ik krijg regelmatig reacties van mensen die hiernaar op zoek zijn. De training gaat je een grondige basiskennis geven over de langetermijneffecten van seksueel misbruik. Je leert onder andere hoe je de klant hierin kunt begeleiden, herkennen welke thema’s er spelen en je leert luisteren naar wat er niet gezegd wordt.

Verwacht een op de praktijk toegespitste training met ruimte voor vragen, eigen inbreng van casuïstiek en veel voorbeelden uit mijn eigen ervaring als cliënt, coach en opleider.

De verdiepingstraining duurt 8 dagen.* We werken in een kleine groep (maximaal 6 personen, zodat iedereen veel individuele aandacht krijgt.

De training kost € 1000,00 ex. BTW. Dit is inclusief biologische lunch, koffie en thee.

Ik verwacht de verdiepingstraining in het voorjaar van 2018 te starten. Wil je op een lijst gezet worden zodat je als eerste op de hoogte wordt gebracht wanneer de opleiding begint? Vul dan onderstaand formulier in.

*De training duurt acht dagen. Om te voorkomen dat mensen die van ver moeten komen veel reiskosten/tijd hebben, overweeg ik om dit in 4 blokken van twee dagen aan te bieden. Heb je een voorkeur geef dit dan aan.

Hoe slechte therapie verkocht wordt aan trauma-slachtoffers

Onderstaand artikel heb ik, met permissie van de auteur Jonathan Shedler, vertaald uit het Engels. Het is verschenen in het gerenommeerde blad ‘Psychology today’ en valt natuurlijk onder copyright van de auteur. Het origineel is hier te lezen.

Hoe slechte therapie verkocht wordt aan trauma-slachtoffers

En waarom patiënten en therapeuten de nieuwe richtlijnen voor de behandeling van trauma moeten negeren!

De American Psychological Association (APA) heeft recent nieuwe richtlijnen uitgeschreven voor de behandeling van trauma-slachtoffers. Patiënten en therapeuten zouden er wijs aan doen deze richtlijnen te negeren.
De richtlijnen zouden gebaseerd moeten zijn op de beste wetenschappelijke inzichten van dit moment. Maar in feite negeren zij elke vorm van wetenschappelijk bewijs, behalve één specifiek soort onderzoek: kortlopend onderzoek gebaseerd op een steekproef met een controlegroep. De zogenaamde Randomized Control Trial, die ik in de rest van dit stuk RCT zal noemen.

Wat zijn RCT’s?

Bij een RCT neem je een steekproef van mensen die op basis van loting ingedeeld worden in een behandelgroep of een controlegroep. Dit soort tests is handig om bepaalde vragen te beantwoorden, zoals: ‘Is medicatie effectiever dan een suikerpilletje’. Andere vragen kun je op deze manier niet beantwoorden, zoals: ‘Hoe werkt medicatie eigenlijk? Wat is de ziekte? Wat zijn de oorzaken?’ Zonder zorgvuldige wetenschappelijke overwegingen kunnen RCT’s leiden tot domme conclusies.

Een voorbeeld van zo’n domme conclusie

Na het bekijken van een RCT, waarin flossen met niet-flossen werd vergeleken, concludeerden een aantal mensen dat er geen wetenschappelijk bewijs was dat flossen goed voor het gebit is. Maar flossen is typisch iets dat zijn vruchten pas afwerpt als je het gedurende langere tijd toepast, en de RCT volgde de patiënten maar gedurende een korte periode. In dit tijd vonden ze precies wat je zou verwachten: geen effect. Kennis over de voordelen van flossen komen uit andere bronnen: observaties van tandartsen van meer dan een eeuw en een begrip van het mechanisme.

Deze RCT onderzoekers richten zich op onderzoek dat makkelijk uit te voeren is, niet op studies die wezenlijke vragen over het flossen van tanden en kiezen zouden beantwoorden. Dat zouden ze zelfs niet kunnen doen, want een RCT onderzoek dat de langetermijneffecten van flossen zou bestuderen, zou betekenen dat men mensen zou moeten vragen om jarenlang hun tanden niet te flossen. Een dergelijk onderzoeksvoorstel zou de ethische toets van de instituten die hierover beslissen niet doorstaan.

De meeste wetenschap komt niet voort uit RCT’s

De ‘harde’ wetenschappen, zoals natuurkunde, scheikunde en astronomie gaan niet af op RCT’s. Geen astronoom in de geschiedenis van de mensheid heeft ooit een RCT gedaan. Toch hebben we steeds meer kennis over het heelal. Astronomen kunnen tot op de mili-seconde nauwkeurig, voorspellingen doen over een zonne-eclips bijvoorbeeld.

Toch lijkt het erop dat sommige mensen, vooral in de ‘zachte’ wetenschappen zoals sociologie en psychologie, ons willen doen geloven dat RCT’s de gouden standaard zijn als het gaat om wetenschappelijke kennis en dat al het andere genegeerd kan worden.

Dit is een misser van de bovenste plank en je hoeft geen academicus te zijn om te begrijpen waarom dit niet klopt.

Er zijn geen RCT’s geweest die hebben laten zien dat de zon tot een rood-verbrandde huid kan leiden, dat seks zwangerschap veroorzaakt of dat gebrek aan voedsel verhongering tot gevolg heeft. We weten dit, omdat we de oorzaak en gevolg relatie kunnen observeren en omdat we het mechanisme begrijpen. Ultraviolette straling beschadigt huidcellen. Seks zorgt ervoor dat sperma een eicel kan bevruchten. Mensen sterven zonder voedsel. Flossen verwijdert tandplak, waarin bacteriën huizen die de tanden en het tandvlees schaden.

Copernicus, Galileo, Darwin, Einstein, Niels Bohr, Marie Curie, Stephen Hawking

Wat hebben al deze mensen met elkaar gemeen? Geen van hen heeft ooit een RCT uitgevoerd.

De meeste wetenschappelijke kennis komt niet van RCT’s

Foute vragen geven foute antwoorden

Wat heeft tanden flossen te maken met de nieuwe richtlijnen omtrent trauma? Alles, zoals zal blijken.

Psychotherapie heeft tijd nodig. Het effect van psychotherapie zie je terug in een soort ‘dosis-effect’ curve. Het vraagt meer dan 20 sessies, ofwel ongeveer zes maanden van wekelijkse therapie, voordat zo’n 50% van de patiënten een, klinisch gezien, belangrijke verbetering ervaren. Na 40 sessies blijkt 75% van de patiënten een, klinisch gezien, belangrijke verbetering te ervaren. Deze cijfers zijn gebaseerd op een wetenschappelijke studie waarin meer dan 10.000 therapeutische casussen onder de loep genomen zijn, waarbij zowel gekeken is naar wat de therapeuten rapporteren als wat patiënten rapporteren over hun ervaringen met de therapie (voor verwijzingen naar deze onderzoeken, zie het originele artikel).

De RCT’s in de richtlijnen

De in de richtlijnen meegenomen RCT studies betreft alléén therapieën van 16 sessies of minder. Vaker waren het acht sessies of zelfs nog minder. Met andere woorden, de richtlijnen hebben alleen therapieën die bij voorbaat al onvoldoende zijn meegenomen in hun overwegingen.

Daarmee is het een vaststaand feit dat op basis van die RCT’s de richtlijnen alleen uit zouden komen op kortdurende, gestandaardiseerde vormen van Cognitieve Gedrags Therapie, omdat die volgens een stap-voor-stap instructie protocol uitgevoerd kunnen worden. Dat zijn de enige therapieën die geschikt zijn om te toetsen middels een RCT (zet dat af, voor contrast, tegen het bestuderen van patiënten die daadwerkelijk beter worden en wat hen heeft geholpen).

Meer dan een eeuw van wetenschappelijk onderzoek en klinische ervaring, wijst erop dat andere therapeutische benaderingen meer helpen. Maar deze kennis komt niet uit RCT’s en werd daarom genegeerd.

De richtlijnen zijn door onderzoekers voor onderzoekers. De belangen van patiënten en therapeuten zijn daarin secundair. De richtlijnen bestaan uit 675 pagina’s van minutieuze, complexe details over de gebruikte onderzoeksmethodiek en statistische analyse, met 537 pagina’s met tabellen en formulieren. Therapieën krijgen het predicaat ‘Hoog aanbevolen’, op basis van de methode waarmee ze bestudeerd zijn, niet omdat patiënten er beter van worden.

De waarheid in de marketing

‘Deze richtlijnen bieden het veld een aantal voordelen’, vertelt het APA ons. ‘Voor dienstverleners geeft het aanbevelingen … een snelle opsomming van behandelingen die hun nut hebben bewezen voor honderden of zelfs duizenden patiënten … Voor families bieden de richtlijnen heldere informatie over de beste behandelingen en wat je daarvan mag verwachten.’

Laten we eens een feiten-check doen om te zien hoe deze aanbevelingen zich verhouden tot de grootste en best uitgevoerde RCT waar de richtlijn op gebaseerd is. Deze RCT werd betaald door het Amerikaans Departement van Veteranenzaken van Defensie en werd gepubliceerd in het ‘Journal of the American Medical Association’. De RCT werd uitgevoerd met 255 vrouwelijke veteranen. Het meeste van hun trauma was niet aan gevechtshandelingen gerelateerd. Het meest voorkomende trauma was seksueel trauma, gevolgd in aantallen door fysiek trauma.

Van de patienten in deze studie ontving de helft één van de ‘hoog aanbevolen’ vormen van Cognitieve gedragstherapie (verlengde exposure therapie) en de tweede groep ontving een controle behandeling.

Dit is wat het onderzoek laat zien:

  • Bijna 40 procent van de groep die de Cognitieve gedragstherapie startte, stopte voortijdig met de behandeling. Ze brachten door hun weglopen hun stem uit over hoe bruikbaar het voor hen was.
  • 60 procent van de patiënten had, nadat het onderzoek afgerond was, nog steeds PTSS
  • Alle patienten waren gediagnosticeerd met een klinische depressie en bleven klinisch depressief na de behandeling
  • Bij de na-meting zes maanden later was de groep patiënten die Cognitieve gedragstherapie had ontvangen niet beter dan de controlegroep
  • Er vonden negentien serieuze ‘negatieve gebeurtenissen’ plaats tijdens de looptijd van de studie, waaronder zelfmoordpogingen en psychiatrische opnames
  • De auteurs van het onderzoek vertellen in hun conclusie dat de patiënten ‘mogelijk meer behandeling nodig zullen hebben dan in de relatief kleine aantal sessies die kenmerkend zijn voor een klinische RCT’

Ik heb dit onderzoek niet gekozen omdat het een slecht onderzoek is, integendeel, ik koos deze omdat het een van de beste onderzoeken uit de reeks is.

‘Heldere informatie over de beste behandelingen en wat je daarvan mag verwachten’ Werkelijk?

Het eerste beginsel: doe geen schade

Veel zorgverzekeraars maken onderscheid: ze verzetten zich tegen het betalen van psychotherapie. Het Amerikaans congres heeft wetten aangenomen die moeten zorgen voor ‘gelijkwaardigheid in psychologische zorg’ (waarmee je evenveel recht hebt op vergoeding voor fysieke als voor mentale gezondheidscondities), maar zorgverzekeraars doen er alles aan om hier onderuit te komen. Er zijn al heel wat rechtszaken over gevoerd, maar het verzet van de verzekeraars houdt aan.

Eén van de manieren waarop de zorgverzekeraars de wet omzeilen, is door patiënten naar de goedkoopste en kortste therapieën te sturen. Een andere manier is om therapie zo onpersoonlijk en ontmenselijkend te maken; dat de patiënt de therapie niet afmaakt. Zorgverzekeraars zeggen niet publiekelijk dat zij door economisch eigenbelang worden gedreven, in plaats daarvan claimen zij dat de behandelingen ‘evidence based’ zijn.

Het is erg genoeg dat de meeste Amerikanen onvoldoende verzekerd zijn, zonder dat ze ook nog eens gemanipuleerd worden om aan hun eigen waarnemingsvermogen te gaan twijfelen, door ze te vertellen dat inadequate therapie de beste therapie is.

De APA’s code van ethisch verantwoord handelen

De APA’s code van ethiek begint met: ‘Psychologen streven ernaar te handelen ten goede van hen met wie ze werken en zijn zorgvuldig om geen schade te berokkenen.’ APA heeft een eerbare geschiedenis, in het gevecht om goede zorg voor de patiënten te garanderen en op te staan tegen misstanden van de zorgverzekeraars.

Verblind door de RCT-ideologie heeft de APA per ongeluk een troefkaart in handen gespeeld van kwaadwillenden in de zorgverzekeringsindustrie.

Over de auteur

Jonathan Shedler, PdH is Clinical Associate Professor op de Universiteit van Colorado School of Medicine. Hij geeft nationaal en internationaal lezingen aan profesionals en geeft online supervisie en consultatie aan psychotherapeutische professionals wereldwijd.

Like zijn Facebook pagina als je hem wilt volgen

Notitie van de vertaler

De situatie in Amerika is redelijk vergelijkbaar met de situatie in Nederland. Ook hier wordt onder de vlag van ‘Evidence based’ alle discussie, over wat goede therapie is, gesmoord.

Een kwalijke zaak

Dat de meeste mensen niet beter worden van de zogenaamde ‘Evidence based therapieën’ is nog tot daaraan toe. Dat op basis van foutieve informatie en uitsluitend op basis van RCT’s beslissingen worden genomen, over het al dan niet vergoeden van bepaalde therapieën, vind ik een kwalijke zaak. Maar het wordt nog erger.

Als de therapie niet werkt, zie ik victim-blaming!

Het meest kwalijke aspect vind ik dat als de therapie niet werkt, de patient/cliënt/klant de schuld in de schoenen geschoven krijgt. Als de kortdurende interventie niet werkt, wordt niet adequaat doorverwezen naar andere vormen van therapie. Therapieën die zoals hierboven beschreven en terdege onderzocht, doorgaans wél werken, al duurt het wat langer dan de korte op RCT’s berustende pseudotherapieën. In plaats daarvan doet men de klant geloven dat er iets mis is met hén. Dat het trauma te complex is, dat de patient ‘therapieresistent’ is of iemand wordt domweg ‘uitbehandeld’ verklaard.

Ik zou willen oproepen om deze waanzin te stoppen voordat er doden vallen, maar helaas, daarvoor is mijn oproep al te laat. De eerste doden zijn allang gevallen.

Mijn mening is gebaseerd op wat ik in mijn praktijk tegenkom, wat ik beluister in de verhalen van collega therapeuten en wat ik hoor van slachtoffers zelf.

Toespraak van Mimi Cuyvers bij de lancering van haar boek

Ten tijde van de boeklancering heeft Mimi Cuyvers een toespraak gehouden, die ik jullie niet wil onthouden. Deze indrukwekkende speech staat hieronder:

Ik ben satanisch misbruikt! 

Heel lang heb ik gedacht dat ik het verzon en heel lang heb ik het niet kunnen accepteren. Maar nu ben ik me er terdege bewust van en wil ik het ook benoemen. Ik wil het taboe doorbreken. Maar het is hard! Te hard!

Ik ben ervan overtuigd dat ik ook tegenwind krijg: je hebt dit verzonnen. Waarom zou ik het nodig hebben om dit te verzinnen. Anderen zullen zeggen zoals mijn moeder: dat is je aangepraat door de therapeuten. Tijdens mijn opleiding van Gestalttherapeut is er echter nooit gesproken over het misbruik.

 

Hoe dikwijls heb ik doodsbang geroepen: ZE KOMEN ME HALEN!
Hoe dikwijls ben ik angstig onder of achter de zetel gekropen. Ik moest verdwijnen, me onzichtbaar maken. 

Dankzij enkele dappere mensen in  de hulpverlening, die me ernstig namen, sta ik nu hier. Ik ben erin geslaagd een boek te schrijven, mijn leven na satanisch misbruik. Ik beschrijf niet zo zeer de gruwelijkheden van het misbruik als wel het gewone dagelijkse leven. 

Ook over het schrijven van het boek bestaan controverses. De ene kant zegt: het is goed om het van je af te schrijven. De andere kant zegt: moet je daar nu terug ingaan? Alles opnieuw herbeleven?

Ik had geen keuze, het verlangen om dit boek te schrijven was ontzettend groot. Ik wilde beslist het taboe doorbreken, aan de wereld kenbaar maken: kijk mensen die gruwelijkheden, het satanisme bestaat. Het is met mij gebeurd.

Van mijn jeugd heb ik bijna geen herinneringen. Het weinige dat ik mij herinner zijn de jeugdkampen, als monitrice en de volleybal waarin ik schitterde.
Van mijn gezin van herkomst herinner ik me zeer weinig. Ik weet wel dat ik dikwijls het gevoel had dat ik leefde met een geheim. Ik weende vaak in het geniep. Dat hebben mijn ouders nooit geweten. Toen ik het mijn moeder onlangs vertelde reageerde ze:  “kind dan kon jij goed comedy spelen”. Weer werd ik niet gehoord.

Ik druk dit uit in mijn gedicht.

Verjaardag

Kreeg voor mijn 18de verjaardag

Een kaart met de volgende tekst:

   “Je kan het net niet zien

   Maar ik weet dat je lacht

   Dat doe je namelijk altijd.”

Toen heb ik erg geweend om wat niet werd gezien.

Het duurt lang eer ik door heb wat er werkelijk met me aan de hand is. Zo volg ik een therapeutische opleiding zonder ook maar te beseffen wat er met me gaande is. Ik ben ‘te’…te bang, te emotioneel, te verdrietig… niemand vraagt zich af vanwaar die ‘te’ komt.

Tot ik bij Frie terecht kom. Daar komen kreten, bewegingen en Frie zoekt met mij naar de betekenis. Ik heb kilometers brieven naar Frie geschreven. Lieve Frie, je bent gestorven tijdens mijn therapie bij jou. Ik mis je heel erg maar in mijn boek leef je verder.

En dan de confrontatie met PAAZ en psychiatrie. Mijn god. Zo onkundig en afstandelijk. Ik word er echt niet beter van. Gelukkig ontdekt mijn hand de hand van Egied. Hij houdt me overeind, samen met een psychologe en de ergotherapeut van de PAAZ waar ik een hele tijd verblijf.

Langzaam komen bij de angsten, kreten, dissociaties en beelden. Woorden heb ik niet. Ik word een klein ineengedoken kindje dat niet kan spreken. Pascaline komt in haar plaats. Zij ziet en voelt wat er gebeurt. 

Ik kan me thuis niet handhaven. Het is te afschuwelijk. Op dat moment duidt iemand mij dat het over satanisch misbruik gaat. In het boek van Els Lecompte herken ik beelden en belevenissen.

Ik ben in verschillende psychiatrische centra geweest. Ik blijf er maximum drie weken. Ik ben me erg bewust van de onmacht, onverschilligheid en afstandelijkheid van de hulpverlening. 

Gelukkig heb ik heel goede vrienden. En ik begin te schrijven. Grote letters, kleine letters, kris-kras, gekribbel… en geleidelijk aan worden het gedichten. Hierin kan ik mijn emoties kwijt. Ik ga een schrijfcursus volgen en ik begin ernaar te verlangen mijn belevingen van satanisch misbruik in een boek te gieten.

Dankzij de professionele en emotionele hulp van Ivonne Meeuwsen, sta ik nu hier met mijn boek. Het is me gelukt, net op tijd. Mijn tijd is op. Ik verlang naar de eeuwige rust. Ik wil er zijn op mijn manier en dat is nu, ik wil sterven op mijn manier. Ik kan bij mezelf niet aanvaarden hoeveel gruwel die kleine van drie is aangedaan. Ik verlang naar de eeuwige rust.

Mijn boek wil ik doorgeven en ik hoop dat zowel slachtoffers van satanisme als hulpverleners er iets aan hebben.

Als er één ding te vertellen valt is het wel dit: satanisch misbruik bestaat en ik, samen met mijn lotgenoten hebben het meegemaakt.

Ik draag dit boek postuum op aan Frie, mijn lieve therapeut, mijn moederke. 

Ik schenk symbolisch een boek aan haar goede vriendin, Magdaleen De Bruykcere. Haar dochter komt het boek in ontvangst nemen daar Magdaleen met verlof is.