Hel(d)en Awards: toch niet wéér zo’n verkiezing!

Gastblog van Mariël Groenen

Op Facebook komt een bericht langs van Ivonne Meeuwsen. Ze zoekt Helden van seksueel misbruik. Dat is niets voor mij, denk ik, vreselijk. De weerstand is direct voelbaar in mijn lichaam. Echt, toch niet weer zo’n verkiezing, zo’n populariteitswedstrijd? Daar wil ik niets mee te maken hebben.

Een populariteitswedstrijd roept weerstand op bij mij

De berichtjes blijven regelmatig langskomen en ik besluit maar verder te lezen. Tenslotte is Ivonne mijn schrijfcoach en ik verwacht dat de Hel(d)enactie zeker ter sprake zal komen. Ik lees het blog van Ivonne over de actie en vind intentie heel positief. Het is en blijft niets voor mij. Ik verbaas me wel over mijn heftige weerstand.

In gesprek over de Helden Awards

Ik ben bij Ivonne voor schrijfcoaching. Onderweg voelde ik al spanning in mijn lichaam, meer dan normaal. Ik besef dat de helden en mijn weerstand ter sprake gaan komen en dat zit me in de weg. Natuurlijk begint Ivonne over de Heldenactie. Ze legt de intentie uit, namelijk dat het heel belangrijk is dat er voorbeelden zijn, dat helen van seksueel misbruik kan, dat er wel passende hulp is en dat mensen uit de omgeving van de overlever ondersteuning bieden. Het gaat erom positieve verhalen naar buiten te brengen.

Ik benoem mijn weerstand

Ik zeg eerlijk dat ik weerstand voel en dat ik helemaal niet van zulke verkiezingen houd. Ivonne vraagt door waar mijn weerstand zit. Ik kom uit bij frustratie van vroeger. Als gepest kind en als degene die bij gym altijd als (bijna) laatste werd gekozen, ondanks dat ik goed was in sport. Deze weerstand is niet 1 2 3 opgelost. Ik geef aan dat ik nergens aan mee doe en Ivonne respecteert dit. Ze noemt mij een held, omdat ik mijn grenzen aangeef. Hmmm …

Ik ga milder aankijken tegen de Helden Awards

Gaandeweg ontwikkelt zich het proces rond de helden en de awards. Ivonne en Agnes zijn heel creatief en bedenken allerlei acties voor sponsoring, publiciteit en voor een boek: ‘(Anonieme) Hel(d)en van seksueel misbruik en hun weg naar geluk’. Veel helden worden aangemeld, of melden zichzelf aan. De aanmeldingen komen langzaam op gang, maar de lijst groeit. Sommige verhalen lees ik. Toch mooi dat hier ruimte voor is. Ik ga wat milder tegen de Helden Awards aankijken.

De #ikluister helden wandeling

Het idee voor de #ikluister helden wandeling wordt geboren. Wandelen dat doe ik graag! Ik meld me aan om mee te lopen, eerst voor één dag en later voor een tweede middag, met een lotgenoot. Ik koop voetencrème om te sponsoren en natuurlijk omdat ik de crème goed kan gebruiken. Inmiddels ben ik ook al gestrikt als vrijwilliger voor de dag van de uitreiking van de Helden Awards.

Nomineren doe ik niet

Toch blijf ik bij keuze om niet te nomineren of te stemmen. Mijn weerstand zit kennelijk diep, vermoedelijk dieper dan het eerder genoemde ‘populariteitsidee’. Desondanks kan ik Ivonne en Agnes wel steunen bij hun initiatief en het positieve eruit halen. Ik vind het vooral mooi dat er meer publiciteit komt over seksueel misbruik, op een positieve manier. Uiteindelijk is bewustwording en (h)erkenning over dit thema heel belangrijk. En voor mezelf? Misschien kan ik gaandeweg de pijn, die kennelijk door de Helden Awards wordt getriggerd, oplossen. Ik weet dat er ook anderen zijn die weerstand voelen, wellicht brengt deze blog ook iets voor hen.

Toch een held?

Inmiddels heb ik zelf een boek geschreven: ‘De impact van incest op alle levensgebieden’. Voor mij was het heel belangrijk om te schrijven, het ‘moest’. Door één van de eerste lezers ben ik al ‘held’ genoemd en ‘een voorbeeld’. Ik moet er erg aan wennen. Ik doe wat ik kan en wat ik fijn vind. Ben ik daarom een held?

Commentaar van Ivonne:

Het ‘doen wat je kunt en fijn vind’ is niet wat maakt dat je een Held bent, of een voorbeeld (hoewel veel mensen daar een voorbeeld aan zouden kunnen nemen). Wat dit boek zo bijzonder maakt is wat je hebt moeten overwinnen om tot dit boek te kunnen komen. Alle overlevers van incest en seksueel misbruik kunnen daar inspiratie uit putten en stiekem bij zichzelf denken, ‘als zij het kan, dan kan ik het misschien ook wel’. Het biedt hoop en opent perspectieven voor mensen die nog aan het begin van hun weg naar een gelukkig leven staan. Dát is wat jou een held maakt.

Boeklancering ‘De impact van incest’

De impact van incest op alle leefgebieden

Op vrijdag 15 juni vond in haar woonplaats Riethoven de boeklancering van Mariël Groenen’s eerste boek: ‘De impact van incest op alle leefgebieden’ plaats. Het schrijven en publiceren hiervan is een bijzonder proces geweest waarover zij in het boek, maar ook tijdens de lancering vertelt.

Langzaam de stilte doorbreken

Het schrijven van een boek is geen eenvoudige zaak, en voor het schrijven van een boek over incest geldt dat dubbel. Mariël Groenen’s ontwikkeling hierin begint met de blogs die ze schreef op ‘Helen van seksueel misbruik’, zoals deze: ‘Slachtoffer van incest, hoe vertel ik het?‘ In die tijd deelde Mariël haar verhaal wél met de wereld, maar ze durfde het nog niet op facebook te zetten. Dan zou immers haar familie het ook weten. Dat kwam toen nog te dichtbij.

Presentatie voor familie

Foto van Annemieke Smets van apicture.nl

Het is bijzonder snel gegaan. Op 6 april 2016 verscheen haar eerste blog, toen al onder haar eigen naam.  In de tijd tot de lancering heeft ze haar familie ingelicht en tijd gegeven om aan deze voor hen nieuwe informatie te wennen. De manier waarop ze dat heeft gedaan, zonder oordelen en met alle ruimte voor ieders werkelijkheid, heeft er deels voor gezorgd dat ze haar boek ten overstaande van haar familie kon presenteren. Het eerste exemplaar van haar boek reikte Mariël uit aan Thea Peeters, haar therapeut en één van de therapeuten van deze website.

De lat hoog leggen én dit waar maken

En nu dus haar eerste boek. Ik zeg eerste want ik begrijp van Mariël Groenen dat ze nog meer boeken rondom dit thema gaat schrijven. Het boek zit knap in elkaar. Met haar levenswiel als handvat waar zij haar verhaal aanhaakt, krijg je een compleet beeld van hoe haar leven eruit zag en hoe de incest daarop van invloed is geweest. In haar tips overstijgt ze haar eigen verhaal en maakt het model van het levenswiel toepasbaar, voor lotgenoten maar zeker ook voor therapeuten.

Doel gehaald

Het doel dat Mariël Groenen voor ogen had met haar schrijfwerk heeft ze behaald, ruimschoots. In haar woorden van 6 april:

‘Mijn doel met bloggen over mijn ervaringen met seksueel misbruik is bewustwording. Zodat mensen beseffen dat misbruik veel en overal voorkomt en welke consequenties het heeft, hoe het levens verwoest.’

Ik hoop dat haar boek zijn weg zal vinden naar velen. Want incest is het leed van velen dat vaak, veel te vaak, in stilte en eenzaamheid beleefd wordt. Dit boek doorbreekt die stilte.

Bestel het boek hier