Kijken door je traumabril

De rol van de traumabril

De betekenis die we hechten aan het seksueel misbruik uit ons verleden, is een factor in hoe we de kwaliteit van leven beoordelen. Het is de bril waarmee je naar de werkelijkheid kijkt? Kijk jij door een Traumabril naar de wereld? En hoe kun je daar verandering in brengen?

‘Hoe wij betekenis geven aan wat er in ons leven gebeurt, heeft grote invloed op de kwaliteit van leven.’

 

De rol van het verleden veranderen

De beleving van het misbruik en de gevolgen ervan zijn doorgaans dramatisch en verstoren de natuurlijke gang van kind-zijn naar volwassen-zijn. Dat te ontkennen leidt alleen maar tot meer ellende, dus ontkennen heeft weinig zin. Maar je kunt de betekenis van het seksueel misbruik in je leven wél veranderen. Door te helen kun je het een kleinere rol geven en zowel de pijnlijke als de positieve effecten ervan erkennen.

De traumabril

Eén van de langetermijneffecten van seksueel misbruik is dat je gebeurtenissen in het heden soms waarneemt met de bril van het verleden. Je zit vast in een verwachtingenpatroon waarbij bv. ‘iedereen altijd alles’ of ‘niemand, nooit, niks’ goed of fout kan doen. Je kijkt als het ware naar de wereld door het tegenovergestelde van een roze bril. Je kijkt door je traumabril.

Wat gebeurt er als je door je traumabril kijkt?

Stel je voor, je hebt een afspraak om te gaan wandelen met een vriendin en op het laatste moment zegt ze af. Vervelend natuurlijk, jij had je jas bij wijze van spreken al aan. Als je door je traumabril kijkt, kun je denken: ‘Zie je wel, ze vindt mij niet belangrijk’ of ‘Zie je wel, zij is niet te vertrouwen’ of ‘Zo gaat het nou altijd!’ Die gedachten maken dat je je slecht voelt, minderwaardig of boos. Misschien verbreek je zelfs de vriendschap.

Terug naar de feiten

Om je traumabril af te zetten, moet je eerst erkennen dat je hem draagt. De tweede stap is om terug te gaan naar de feiten. Wat is er in het hier en nu aan de hand? Je vriendin heeft op het laatste moment afgezegd. Dat is misschien vervelend voor je, maar verder weet je eigenlijk niets. Al het andere wat je denkt, zijn de gedachten die voortkomen uit je traumabril.

Als je die traumabril afzet, krijg je ruimte

Op het moment dat je kunt erkennen dat je vanuit je eigen trauma kijkt, zet je die bril af en kijk je vanuit wat het werkelijk betekent, voor jou op dat moment. Dan komt er ruimte voor minder negatief gekleurde gedachten. Misschien dat je dan alleen gaat wandelen, of extra tijd hebt om thuis met een boek op de bank te zitten. Of er is misschien iemand die je kunt bellen en vragen om mee te gaan. Of zelfs dat je het fijn vindt dat je vriendin zich niet verplicht voelt, zich vrij genoeg voelt om af te zeggen als het voor haar niet klopt.

Herken jij je eigen traumabril?

Een manier om de traumabril te herkennen is het zinnetje ‘zie je wel’, of het gebruik van woorden als ‘weer’ en ‘zo gaat het nou altijd’. Als je wilt weten hoe jouw traumabril in elkaar steekt, schrijf dan eens op wat je denkt als er iets gebeurt, zoals je vriendin die afzegt. Zodra je gaat herkennen wanneer je de Traumabril opzet, kun je ook gaan experimenteren met verschillende brillen.

Op herhaling: 2e lancering boek Anneke van Duin

Blijkbaar moet alles met dit boek twee keer

Handreikingen aan professionals over handelen en diagnostisch onderzoek bij vermoedens van seksueel misbruik bij kinderenVorige week had ik een mooi artikel geschreven over de 2e boeklancering van Anneke van Duin’s boek: ‘De wetende getuige’. Mijn facebook vrienden weten inmiddels dat ergens afgelopen weeek ineens deze website alleen nog maar een wit scherm gaf. Geen nood: Jan Runhardt heeft de boel keurig hersteld, maar wat ik aan teksten had geschreven in de twee dagen daarvoor was en bleef weg. Tijd voor een tweede poging.

2e Boeklancering ‘De wetende getuige’ van Anneke van Duin

De eerste boeklancering, in november in Groningen, lukte het mij niet om er bij te zijn. De combinatie van reistijd en drukke werkzaamheden belette dat. In ontving wél het boek voor een recensie (die staat hier). Ik was zeer verheugd dat er een herkansing kwam voor de lancering. Altijd een vreugdevolle gebeurtenis, het vieren van de geboorte van een nieuw boek.

Bijzondere locatie

De bijeenkomst vond plaats in de Academie voor Psychotherapie in Amsterdam. Wat ik me niet van te voren had gerealiseerd, is dat dit de thuisbasis is van de opleiding Integratieve Kindertherapie waarvan Charlotte Visch de nestor is. Charlotte was één van de eersten die we hebben benaderd voor het Symposium ‘Wat helpt kinderen seksueel misbruik verwerken?’ Helaas: ze wilde wel maar ze kon niet, want ze heeft die dag een open dag.

De boeklancering zelf

Ik kom binnen in een klein zaaltje met betrokken professionals. Veel kindertherapeuten die in het verleden les hebben gehad van Anneke van Duin, enkele ‘nieuwe’ studenten, die dat genoegen niet gesmaakt hebben en andere belangstellenden. Ook de uitgever, Jitske Kingma van Elikser is aanwezig met een tafel vol boeken: zij is de laatste jaren steeds meer boeken over seksueel misbruik gaan uitgeven. Zie ook het boekenwinkeltje op deze site, daar staan er een aantal te koop, waaronder natuurlijk het nieuwe boek van Anneke van Duin, ‘De wetende getuige’.

Lezing Anneke van Duin

Na een korte inleiding door Jan Rademaker en daarna nog een emotioneel betoog van Charlotte Visch, kwam Anneke van Duin aan het woord. In korte, heldere zinnen verhaalt zij over de ontstaansgeschiedenis van het boek. Over hoe zij in de praktijk, met kinderen waarbij een vermoeden van seksueel misbruik bestond, in gesprek ging. Hoe haar boosheid over het onrecht haar vuur om dit werk te doen aanwakkerde en over hoe haar eigen pijn door het schrijven van dit boek geheeld is. Een nalatenschap waar de volgende generatie hulpverleners hun voordeel mee kunnen doen.

Workshop met stellingen

In kleine groepjes krijgen we een stelling uit het boek voorgeschoteld en daarover gaan we met elkaar in gesprek. De stellingen dagen je uit om na te denken over hoe jouw persoon een rol speelt in je werk als professional. ‘Hoe voel jij je als je moet vertellen over je laatste seksuele ervaring?’ en ‘Wat zijn jouw ‘smoezen’ als het er om gaat of je seksueel misbruik wel of niet bespreekbaar maakt?’ Met voorbeelden uit het boek worden de tongen snel losgemaakt en er ontstaat een levendig gesprek over onszelf en onze reacties op het thema.

Ook therapeuten vechten, vluchten en bevriezen

Een gesprek dat het verdient om gevoerd te worden. Want ook therapeuten hebben de traumareacties van vechten, vluchten of bevriezen als het gaat om seksueel misbruik. Dat te onderkennen bij onszelf, is het bewustzijn dat we nodig hebben om ons eroverheen te zetten. Om ondanks dat het moeite kost, toch de moeite te nemen om het onderwerp bespreekbaar te maken. Voor de kinderen, zodat zij zich niet langer zo vreselijk eenzaam hoeven te voelen.

Dit boek kopen? Dat kan hier!