Therapeut in het zonnetje: Margaret Steeman

In de serie ‘Therapeut in het zonnetje’ stellen we steeds een aantal vragen aan een therapeut van deze website. Vandaag staat Margaret Steeman in het zonnetje:

Margaret, wat heeft je gemotiveerd om therapeut te worden?

Ik ben begonnen met studie geneeskunde. Na het eerste jaar kwam ik erachter dat ik het een zware en technische studie vond. Biochemie en natuurkunde waren erg ingewikkeld voor mij. Anatomie vond ik wèl leuk: dat was zichtbaar en tastbaar. Ik ben gestopt met de studie en 1 jaar gaan werken. Toen kwam de opleiding fysiotherapie op mijn pad. Dit sprak mij veel meer aan. Naast het zoeken naar wat er met deze persoon aan de hand is, ga je samen op pad om de ander van zijn klachten af te helpen.

Mensen van hun klachten afhelpen dus?

Ja, dat vond ik veel mooier. Na een aantal jaren in de particuliere praktijk te hebben gewerkt, merkte ik echter dat ik de ander niet aan het helpen was: ik was bezig om de symptomen op te lossen. Ik ging mij steeds meer interesseren in de klacht achter de klacht. Er was iets anders nodig.

Wat maakt dat je juist haptotherapie bent gaan doen?

Ik kwam een oud studiegenoot tegen, hij had Ted Troost ontmoet en liet mij iets voelen over haptonomie. Hij ging heel dicht naast mij staan, achter mij staan en recht voor mijn neus. Hij vroeg aan mij: “Wat heb je het liefst: welke plek en afstand tussen ons voelt voor jou goed?” Hij liet mij zoeken wat mijn lijf mij te vertellen heeft. Ik was gelijk verkocht. Je weer verbinden, voelen wat je lijf te vertellen heeft: daar zit voor mij het antwoord. Hoe gaat de ander met zijn lichaam en dus met zichzelf om?

Hoe kan haptotherapie bijdragen aan het helen van seksueel misbruik?

Cliënten met een geschiedenis van seksueel misbruik hebben vaak al veel therapie gehad. Ik wil door middel van aanraken de ander uitnodigen om weer te gaan voelen naar het lichaam, dat zij als slachtoffer van seksueel misbruik op slot hebben gezet. Door het misbruik is de cliënt het lichaam als ‘huis van geborgenheid’ kwijt. Vanuit het lichamelijk contact komt er een beleving op gang die moed geeft en dat is nodig. Voor mensen met seksueel misbruik-ervaringen is dit belangeloze contact vaak een hele nieuwe ervaring. In haptotherapie leert de cliënt een nieuwe inprenting te maken: ‘In het nu is het veilig.’ 

Hoe werkt dat dan?

Samen met de cliënt ga ik op avontuur: een ontdekkingstocht op zoek naar wat aanraking met je doet. Ik vraag eerst: ‘Waar zou je aangeraakt willen worden? Mag ik een hand op je arm of op je schouder leggen?’ Wat kan wel, wat kan (nog) niet en dan stilstaan als er herinneringen, gevoelens naar boven komen. Verder is het belangrijk om ook het gedrag wat door het misbruik is ontwikkeld aan te pakken, door nieuwe dingen aan te leren.

  • Daadwerkelijk “Nee” gaan zeggen”.
  • Perfectionisme laten varen
  • Handelen vanuit wat het lijf aan kan
  • Stoppen als zij ergens geen plezier meer in hebben
  • Zichzelf op de eerste plaats zetten.
  • Samen doen, in plaats van “Ik doe het wel alleen”
  • enz enz

Welke interventie zet je vaak in en met welk resultaat?

Bepalen van een grens en dit zoeken in je lijf: signalen van het lichaam leren herkennen en erkennen. Ik zeg vaak: laat je lichaam praten, wat zegt het jou? Ik begin nooit gelijk met aanraken. Eerst met materialen of met oefeningen, bijvoorbeeld een oefening in afstand en nabijheid. Dat geeft vaak al inzicht en informatie voor de cliënt over zichzelf.

Wat denk jij dat belangrijk is voor mensen om over jou te weten, voordat ze contact met je opnemen?

Ik ben in 1982 begonnen met het basisjaar haptonomie. Daarna heb ik de vervolgopleiding tot haptotherapeut gedaan. Ik heb inmiddels veel ervaring. Ik heb zelf geen seksueel misbruik meegemaakt, maar al wel veel cliënten met seksueel misbruik mogen begeleiden.

Naast GZ-Haptotherapeut heb ik me geschoold in systeemtherapie. Ik heb de opleidingen gevolgd bij Interakt. Dit heet tegenwoordig het: Centrum voor meergenerationele psychotraumatologie. Ik betrek altijd het systeem, het gezin van herkomst in het proces.

Men zegt dat ik veel geduld heb 🙂 en dat klopt ook wel. Ik heb het geduld om te wachten op de ander. Ik neem de tijd om te zoeken, om de ander te laten zoeken, om te wachten op diegene die tijd nodig heeft om zich veilig te voelen.

Margaret Steeman

Geef een reactie